Ander zijn geluk, Een (2006)

Alternatieve titel: Lost

Regie

Fien Troch

Scenario

Fien Troch

Release

6 juli 2006

Producent

Antonino Lombardo, Frans van Gestel, Jeroen Beker, Ludo Troch

Duur

94 minuten
Filminformatie

Verhaal

Een ander zijn geluk speelt zich af in een klein dorp. Op een koude winterdag wordt een kind overreden en voor dood achtergelaten. Christine (Ina Geerts), een gescheiden moeder die de draad van haar normale leven weer probeert op te pakken, ontdekt het dode jongetje. Maar wanneer de politie arriveert, is het reeds weggestroomd met de rivier... en de politie lijkt haar niet te geloven.

Cast

Ina Geerts (Christine), Johanna ter Steege (Ann), Johan Leysen (Francis), Natali Broods (Gerda), Elmo Mistlaen (Sam), Peter Van den Begin (Mark), Josse De Pauw (Inspecteur),Viviane de Muynck (Moeder Christine), Gilles Lagay (Vader Christine), Geert Van Rampelberg (Collega Mark), Robbie Cleiren (Fred), Bruno Vanden Broucke (Hendrik), Sara De Bosschere (Marie), Frank Chartier (Njord), Laure Humblet (Vicky), Gilles Vandecaveye (Nico), Arend Pinoy (Stijn), Els Deceukelier (Sonja), Cesar De Sutter (Tom & Bart), Laura Van Haecke (Sally Jane), Franck Chartier (Njord), Jan Decleir (Johnny De Flow), ArsŤne Goossens (Vriend Johnny), Frieda Pittoors (ConciŽrge Njord), Lana Macanovic (Collega Christine), NiŮa Van Driessche (Dochter Sonja), Gunther Lesage (Bankdirecteur), Carmen Anna Sels (Klant optiek), Marijke Pinoy (Klant droogkuis), Iris Van Hoof (Nieuwsanker); Stemmen: Katelijne Verbeke, Stefaan Van Brabandt, Kaat Mendonck, Peter De Graef, Sofie Sente

Ontstaan

Troch nam haar film op ten zuiden van Brussel. Het speelfilmdebuut van Fien Troch (1978) ging op 11 september 2005 in premiŤre op het Internationaal Filmfestival van Toronto. De film was in Canada geselecteerd voor de sectie gewijd aan nieuw en beloftevol talent. Het festival van Toronto wil een platform zijn voor nieuw filmtalent, maar deelt geen prijzen uit. Geselecteerd voor het 53ste Internationaal Filmfestival van San Sebastian (15 tot 24 september 2005 ) en dong mee naar de Altadis New Directors Award.

Voor Troch zich aan deze fictiefilm waagde, maakte ze al korte films.

De film is geproduceerd door Prime Time in co-productie met Motel Films. Het Vlaams Audiovisueel Fonds en het Nederlands Fonds voor de Film zijn de belangrijkste financiers.

Met opvallende tekstuele vraag om Ringelings (Lays-merk) chips.

Met beelden van Willeke van Ammelrooy uit ANTONIA.

Belgische inzending voor de Academy Awards in 2007.

Facts

De naam van actrice Johanna Ter Steege staat fout (Ter Steegen) op de titelrol. Het aanpassen kostte 5000 euro en daar was geen geld voor.

Pers

Jos van der Burg in 'Het Parool' van 5 juli 2006: "Filmmakers die het publiek niet willen behagen zijn schaars. (...) Belgische tegenhangster van de Nederlandse Nanouk Leopold. eigenzinnige, compromisloze filmmaakster. (...) Het gevolg is een film vol levende doden. (...) doet denken aan het werk van Atom Egoyan. Vooral The Sweet Hereafter komt in herinnering. (...) Jammer dat EEN ANDER ZIJN GELUK soms over the top gaat - Christines neerstortende moeder is meer slapstick dan drama, maar Troch bewijst zich als een groot talent. Zij moet als de donder een tweede film maken."

Ronald Ockhuysen in 'de Volkskrant' van 6 juli 2006: "(...) De wereld die Troch optrekt, is er een vol onvervulde verlangens. Relaties zijn stukgelopen, familiebanden blijken bronnen van frustraties, en de overal rondstruinende kinderen hebben alleen nog aandacht van de televisie. Die somberheid doorbreekt Troch met kolderieke momenten, (...) Een oudere moeder - majestueus en ongekend ordinair neergezet door Viviane DeMuynck - dondert zomaar van haar stoel (...) Alleen al het beeld van echtgenote An, haar onbehagen verstoppend achter huiselijke taken die zij verbeten uitvoert, roept een geschiedenis van gemiste kansen op - mede door het subtiele, gelaagde spel van Johanna ter Steege. De enige smet is de klassieke beginnersfout waaraan Troch zich bezondigt: ze haalt net iets te veel overhoop. Haar film gaat over de kloof tussen wil en verstand, over het moderne levensgevoel alles te hebben en toch ontevreden te zijn, en daarbij schetst zij terloops ook nog een sociologisch portret van een maatschappij waarin de welgestelden en de arbeiders helemaal niets van elkaar kunnen en willen begrijpen. Die ambitie maakt Een ander zijn geluk zo nu en dan topzwaar. Maar wat aan het einde overheerst zijn de indringende beelden van al die tobbende mensen, wier levensroute uiteindelijk wordt bepaald door onverwerkt leed, niet nader gedefinieerde pijn, en de naweeŽn van het milieu waarin de jeugd werd doorgebracht."

Chaja van Boesschoten op movie2movie.nl: "(...) De film komt uit aan het einde van het voorjaar. Als de lentedagen vervuld blijven met regenachtige zondagen, dan is dit een uitstekende prent om te gaan bekijken: sober en donker, waarbij humor haaks staat op verdriet. De dood staat centraal en zorgt voor de nodige emoties bij de dorpsgenoten. Mensen worden geconfronteerd met hun eigen vergankelijkheid en eigen gevoelens. Kortom, een film die je aan het denken zet, maar die je absoluut niet moet gaan kijken als je lekker in je vel zit en een goede dag hebt. Maar van de andere kant, als jij je verdrietig voelt, is het misschien ook niet zo verstandig om de film te bekijken, want dan ga je mee in de neerwaartse spiraal. Laten we het erop houden dat als je van drama houdt, dit een goede Vlaamse film is om te bekijken."

Ronald Simons op Filmtotaal.nl op 5 juli 2006: "(...)Overduidelijk bedoeld als relativerende komische noot heeft de achtentwintigjarige Troch nog Viviane de Muynck en Els Deceukelier toegevoegd als moeder en kwebbelende zus van Christine, en daarnaast de haast onvermijdelijke Jan Decleir in de komische rol van ex-bokser Johnny de Flow. Toch geven deze losstaande scŤnes iets prettig surreŽels aan de film. Ook de kille interieurs waarin de personages zich manifesteren als oordelende, voyeuristische schepsels dragen bij aan de meer abstracte symboliek. Storend werkt dan ook de bijna ondraaglijke accumulatie van ellende die na een uur het opgebouwde effect ondermijnt. Er wordt te lang gerekt en teveel van de kijker verwacht, waardoor je de interesse verliest op de momenten dat Een Ander Zijn Geluk over de grens van het surrealisme springt en melodrama wordt. De dood van het jonge kind werkt uiteindelijk zowel ontwrichtend als bevrijdend voor veel van de ingehouden, onuitgesproken narigheid die leeft onder de inwoners van het Belgische dorpje. De metaforen van kijken en bekeken worden geven de film een universeel kader waardoor velen zich zullen herkennen in de getoonde tragiek. Behalve de niet geheel bevredigende uitwerking van de verschillende plotlijnen is het vooral het naar melodrama overhellende verhaal waarin Een Ander Zijn Geluk verstrikt dreigt te raken. De uitmuntende acteerprestaties en de knap opgeroepen universele, surreŽle sfeer rechtvaardigen echter ruimschoots een bezoek aan deze sterke debuutfilm." Movieguide Nieuwsbrief 6 juli 2006: "Dit is goede film van een beginnende regisseur die zeker gezien mag worden door iedereen die meer wil dan een Hollywood-productie."

Annemart van Rhee in 'Algemeen Dagblad' van 6 juli 2006: "(...) beter eerst een flinke dosis prozac innemen. Want dan is de wereld die regisseur Fien Troch schetst misschien nog enigszins draaglijk. Haar eendimensionale universum wordt namelijk bevolkt door ongelukkige, uitgebluste, door de samenleving uitgekotste en emotioneel aan lager wal geraakte personages die niet in staat blijken normaal te communiceren of te reageren. (...) sommige plotlijnen zijn totaal onbegrijpelijk. (...) personages die niets met elkaar gemeen hebben toch aan elkaar te verbinden. (...) Opgediend met een pretentieus arthouse-sausje levert dit een draak van een film op. Kortom: een visuele martelgang waarop bioscopen - die het in deze tropische omstandigheden toch al extra moeilijk hebben - nou net niet zitten te wachten."

Prijzen

Gouden Alexander, de prijs voor Beste Film en 37.000 euro op het International Thessaloniki Film Festival (Griekenland) in november 2005. Behalve deze hoofdprijs heeft de film nog andere belangrijke prijzen gewonnen: Ina Geerts die de hoofdrol vertolkt in Een Ander Zijn Geluk won de prijs voor Beste Actrice, het scenario van de film werd bekroond en Natali Broods kreeg een speciale vermelding voor haar bijrol.

Grote prijs van de jury op het achttiende Premiers Plans Festival in het Franse Angers in februari 2006. De film eindigde in de categorie Europese debuutlangspeelfilms ex-aequo met de Tsjechische prent Stesti van Bohdan Slama waardoor Troch de prijzenpot van 20.000 euro moest delen.

Filmuziek

Peter Van Laerhoven

Titelnummer

Listen to my body / Linn

Camera

Frank Van den Eeden

Montage

Nico Leunen

Geluid

Frank Struys

Distributeur

A-Film Distribution

Bioszalen

3 bij première

Kleur

Kleur

Meer info

Site: http://www.eenanderzijngeluk.be/.

Co-productie

Belgisch-Nederlands
Afbeeldingen