Vet hard! (2005)

Alternatieve titel: Volle gas, Too fat too furious

Regie

Tim Oliehoek

Scenario

Wijo Koek, Jan Verheyen

Release

3 februari 2005

Producent

San Fu Maltha, Jeroen Beker, Frans van Gestel

Duur

90 minuten
Filminformatie

Verhaal

'Vet Hard!' vertelt over gangster Bennie die uit de cel komt en een nieuw leven als restauranthouder wil beginnen. Zo snel als hij wordt ingehaald door zijn criminele verleden, zo snel volgen de actiescènes zich op en verzamelt hij steeds meer levende en dode idioten om zich heen.

Cast

Jack Wouterse (Bennie), Kurt Rogiers als Kürt Rogiers (Koen), Bracha van Doesburgh (Katja), Alexander Alberts (Handlanger Milo), Bert André (Dr. van Isacker), Robbert Blokland (Gevangenisbewaarder), Dimitri Bouzdes (Handlanger Milo), Bernard Brkic (Handlanger Milo), Johnny de Mol (Peter), Cees Geel (Lars Meuleman), Jac. Goderie (Jac. Goderie), Estelle Gullit (Stewardess), Kim Holland (Paaldanseres), Cas Jansen (Martin), Ton Kas (Milo), Marjan Luif (Bankbediende), René Mioch (René Mioch), Chazia Mourali (Zuster Rita), Menno Stijntjes (Dr. John), Jaak Van Assche (Mast), Peter Van den Begin (Vuk), Sanne Wallis de Vries (Jennifer), Willem Wallyn (agent), Thierry van Keeken (gevangenisbewaarder)

Ontstaan

'Vet Hard!' is een remake van de Deense gangsterkomedie 'Old Men In New Cars' van schrijver Anders Thomas Jensen. Deze film was door de vele sensationele stunts gecombineerd met humor een enorm commercieel succes in Denemarken met meer dan 350.000 bezoekers. Een genre wat tot een aantal jaren geleden ook een beproefde formule was van Tim Oliehoeks idool Dick Maas.

In vergelijking tot het Deense origineel hebben de makers meer voor Bennie gekozen; de relatie tussen Bennie en Mast werd meer uitgewerkt. De jaloezie tussen Koen en Bennie is helemaal nieuw. Er was op een gegeven moment de gedachte om de relatie tussen Cas Jansen en Johnny de Mol in Vet hard! een meer intieme lading te geven, maar daar zag de zelf homosexuele regisseur vanaf, omdat hij het niet vond werken.

De film is geproduceerd door Fu Works (Costa!, Phileine Zegt Sorry) in samenwerking met BNN, het Nederlandse Corrino en het Deense Thura Film. A-Film verzorgt de release op dvd en vhs. Met zichtbare reclame voor Metro en Tiscali.

Budget: 3,7 miljoen euro. In mei 2004 werd de Parkhal in de Amsterdamse RAI gehuurd om de stunts te oefenen. Nick Swart is de stunt stand in van Jack Wouterse. Het vliegtuig Hercules is toen ze filmden geen moment van de grond geweest. De close-up van een verbrande Cees Geel in de keuken was in eerste instantie véél langer en véél roder. Dat werd daardoor véél te realistisch, vér voorbij het stripboekengeweld. Daarom werd dat shot een paar seconden ingekort en met kleurcorrectie werd het felle rood wat weggewerkt.

Het is de eerste keer dat Wallis de Vries in een film acteert. De op dat moment hoogzwangere cabaretiere moest haar stuntje ook zelf doen. Met klein rolletjes voor filmjournalisten Jac. Goderie en René Mioch.

Opgenomen in o.a. Almere (Pampusweg, Oostvaardersdijk), Schiphol.

Fu Works en Rotterdam Films ruzieden over de financiering. Het gevolg van de ruzie was dat het Rotterdams Fonds voor de Film een al toegezegde bijdarag van 3,8 miljoen euro aan het budget dreigde in te trekken, want zij verlenen alleen geld aan films waaraan Rotterdamse coproducenten deelnemen. De rechtbank in Rotterdam wees op 22 november 2004 in kort geding de claim van filmproducent Fu Works tegen medeproducent Rotterdam Films over de financiering van de film Vet hard! af. Volgens Fu Works zou er een overeenkomst voor co-productie bestaan, maar Rotterdam Films heeft dat altijd tegengesproken. Fu Works wilde Rotterdam Films desondanks dwingen zijn financiële verplichtingen na te komen. De voorzieningenrechter achtte echter het bestaan van de overeenkomst niet bewezen.

De titelsong is Una paloma blanca 2005, een remake van de klassieker uit 1975.

Voor de Nationale bioscoopbon werd ook een Vet hard-promo gemaakt.

Om een voorproefje te krijgen zond BNN op woensdag 26 januari 2005 De Making of Vet Hard uit (0.20 - 0.45 uur) en op maandag 31 januari 2005 (23.05-23.35 uur) op Nederland 2.

Facts

De Engelse titel TOO FAT TOO FURIOUS is een dikke knipoog naar de Amerikaanse blockbuster 2 FAST 2 FURIOUS uit 2003.

Pers

Dagmar Gill in ‘Preview’ van februari/maart 2005: “(…) Actie: dik okay, geen saai moment in de film te bekennen. Humor: hard en cynisch, maar de grappen blijven komen (…) De enige vrouw die met respect wordt behandeld is een auto: Betsy. Script: had ook wel wat bijstelling kunnen gebruiken. Want wat spoken De Mol en Jansen hier in hemelsnaam uit. Toch is de eindscore positief: een energieke en opwindende jongensfilm met een venijnig zwart randje.”

Bas Blokker In 'NRC Handelsblad' van 2 februari 2005: "Nederland heeft een nieuwe Dick Maas. Met Vet hard treedt Tim Oliehoek definitief in de voetsporen van de maker van Flodder. Doelmatige en zelfverzekerde regie, losgelaten op een simpel script zonder al te veel IQ, helemaal gericht op het bevredigen van een elementaire filmbehoefte: vermaak. En Vet hard vermaakt. (…) Die grappen zijn alweer een paar procent harder dan die van Maas. In Flodder ging de hardste scène over opa die als stationschef verkleed in zijn rolstoel voor de sneltrein terechtkomt. Dat is in Vet Hard zo ongeveer het startniveau. Bennie slaat achteloos vriend en vijand, mannen, vrouwen en kinderen bewusteloos, soms met de vuist, soms met een brandblusapparaat. Oliehoek heeft gevoel voor timing, beheerst de montage en dat zijn twee ambachtelijke vaardigheden die je in Nederlandse films, van De dominee tot Floris, doorgaans vergeefs zoekt. Hij is doof en blind voor alles wat film verder nog interessant kan maken. Pretenties leiden hem niet af van zijn hoofddoel en dat is maar goed ook, want van Vet hard word je niet nieuwsgierig naar de diepere motieven of zielenroerselen van Oliehoek. Nou maar hopen dat hij ook de bezoekersaantallen van Dick Maas evenaart.”

Bart van der Put in 'Het Parool' van 2 februari 2005: "(…) producent en initiator San Fu Malta en regisseur Tim Oliehoek [steken] flink hun nek uit, want zowel in de actiescènes als op het humoristische vlak lijkt het verleggen van grenzen een doel te zijn geweest. Dat herinnert aan de ambities van regisseur Roel Reiné, die na het falen van The delivery en Adrenalin naar de Verenigde Staten vertrok. Oliehoek had meer geld te besteden dan zijn voorganger, en dat is de actiescènes en het uiterlijk van de film ten goede gekomen. Met de humor is het bedroevend gesteld. Met Vet hard wordt gepoogd in te haken op de recente hang naar wansmakelijke en politiek incorrecte grappen. Malta ging daarbij recht op zijn doel af, want een van de ingehuurde scenarioschrijvers is de Belg Jan Verheyen, die in Nederland vooral faam verwierf als medeorganisator en presentator van de Nacht van de Wansmaak. (…)”

Willem Schouten in Sp!ts van 3 februari 2005: “(…) Nee, conventioneel verantwoord en politiek correct mag de debuutfilm van regisseur Tim Oliehoek allerminst zijn, het is wel een geslaagde mix van absurde actie en even extravagante humor geworden. (…) Maas heeft voor op Oliehoek dat hij zijn eerste succesfilms zelf schreef terwijl Vet Hard een remake is van een Deense actiefilm. Gemeen hebben ze een talent voor zo overdonderend mogelijk gefilmde spektakelscènes. Wat Oliehoek hier voor heeft op zijn voorganger is de sardonische, nietsontziende humor die Vet Hard zo'n hilarisch avontuur maakt. Naast de dynamiek die Oliehoek brengt vallen vooral de acteurs op. Wouterse maakt optimaal gebruik van zijn innerlijke teddybeer en Rogiers is perfect als knuffelbare necrofiel. Ga er maar aan staan, zo'n klus. Johnny de Mol en Cas Janssen maken het meeste van hun bijrollen als Bennies softesectorsnackbarhulpjes die mee moeten bij de roofoverval maar liever de perfecte quiche bakken. Van Doesburgh laat uiteindelijk niet met zich sollen en een hele reeks hilarische cameo's doet de rest. Zeg nou zelf, een film waarin Estelle Gullit een busje op haar hoofd krijgt, Kim Holland van haar strippaal gemept wordt en René Mioch en Jac Goderie in een moeite door geplet worden moet wel een aanrader zijn.”

Brigitte van Meurs in de ‘On Stage Uitgaansnieuwsbrief’ van 3 februari 2005: "Vet hard maakt zijn titel waar - hoewel Ranzig bruut misschien nog beter was geweest."

Floor van Dijck in 'Zone 020' van 2 februari 2005: "(...) Alleen jammer van die sneue titel die misschien mensen zal afschrikken. Gewoon heen gaan, als je zin hebt in een avondje meedogenloos gebeuk waar je vrolijk van wordt."

Prijzen

Gouden Film (100.000 bezoekers) op 16 februari 2005.

Gouden Ui 2005 voor meest vervelende verschijning in een speelfilm van een BN'er die geen acteur is. Deze prijs ging naar presentatrice Chazia Mourali, die in Vet hard! een pinnige verpleegster speelt.

Titelnummer

Una paloma blanca (Vet hard remix) / George Baker

Liedjes

Wonderful life / Zosja, André Hazes

Camera

Rolf Dekens

Bioszalen

79 bij première

Bezoekers

199.295

Kleur

Kleur

Meer info

Site: www.vethard.nl.

Co-productie

Nederlands-Deense co-productie

Budget

3,7 miljoen euro

Art director

Dimitri Merkoulov

Genre

Actie
Afbeeldingen