In Oranje (2004)

Regie

Joram Lürsen

Scenario

Frank Ketelaar

Release

28 april 2004

Producent

Jeroen Beker, Frans van Gestel, San Fu Maltha, Teun Hilte

Duur

90
Filminformatie

Verhaal

Remco is 12 jaar. Hij is een getalenteerd en fanatiek voetballertje met maar één droom: te mogen spelen in het Nederlands Elftal. Zelfs de tekst van het Wilhelmus kent hij al uit zijn hoofd. Zijn vader Erik is minstens net zo fanatiek in het coachen van Remco. Hij weet altijd alles beter en heeft altijd overal commentaar op. Remco’s moeder Sylvia is altijd lief en zorgt ervoor dat haar ‘mannen’ en dochtertje Suzan niks te kort komen. Als zijn vader plotseling sterft, stort Remco’s wereld in. Hij heeft zelfs geen zin meer om te voetballen. Zijn Surinaamse voetbalvriendje Winston vraagt zijn oma om hulp. Zij weet namelijk een manier om in contact te komen met Remco’s overleden vader. Dan raakt Remco geblesseerd. Van de dokter mag hij nooit meer voetballen, omdat zijn enkelbanden heel erg zijn opgerekt. Samen met zijn vriendinnetje Anneke verzint hij een plannetje om toch mee te doen aan de selectiewedstrijd. Zal het hem lukken zijn droom te verwezenlijken?

Cast

Yannick van de Velde (Remco van Leeuwen),Thomas Acda (Erik van Leeuwen), Wendy van Dijk (Sylvia van Leeuwen), Peter Blok (Arend te Pas), Dionicho Muskiet (Winston Mijnals), Maaike Polder (Anneke), Sterre Herstel (Suzan van Leeuwen), Porgy Franssen (dokter Vlieberg), Joy Wielkens (assistente dokter Vlieberg), Ton Kas (politieagent Willems), Pim Muda (collega Willems), Erik van Muiswinkel (trainer), Bas Keijzer (leraar Houtsma), Chris Comvalius (oma Winston), Lucretia van der Vloot (moeder Winston), Dennis Rudge (vader Winston), Diederik Ebbinge (arts ziekenhuis), Pepijn Gunneweg (Niek), Truus Dekker (mevrouw Swinkels), Cas Enklaar (Veerman), René Lobo, Aad Bloem, Benido Gerling, Coen Hulleman, Amilcar dos Santos, Jeroen Beker, Wesley de Smet, Johan Gabriëls, Johan de Goederen, René Hof, Jilles van den Doel, Bas Peijs

Ontstaan

De financiering van de film kwam pas in juli 2003 rond toen Nederland zich gekwalificeerd had voor het Europees Kampioenschap 2004. Budget: 2,5 miljoen euro.

Opgenomen in o.a. Eindhoven (voetbalstadion) en Amsterdam (Olympisch Stadion). Vooral opgenomen in Den Haag om te voorkomen dat het een Ajax of Feyenoordfilm zou worden.

De voetbalscènes werden met drie camera's gedraaid en zijn gebaseerd op werkelijk gespeelde wedstrijden, waaronder uit het WK 1974.

In de voetbalhemel spelen de Nederlandse voetballers Abe Lenstra, Nico Rijnders, Dick van Dijk, Theo Laseroms en de Braziliaan Garrincha in een team. Het andere team bestaat uit acht bij een vliegtuigongeluk op 6 februari 1958 omgekomen spelers van Manchester United.

De Koninklijke Nederlandse Voetbal Bond (KNVB) en zijn sponsors ondersteunden de speelfilm IN ORANJE. Het verhaal sprak de KNVB zo aan dat zij op verschillende manieren in de film participeren. De sponsors van de KNVB ondersteunden de film financieel en de KNVB adviseerde de producenten bij voetbalgerelateerde scènes. Ook wordt er in de film gebruik gemaakt van echte Nike oranjeshirts en ballen. Ook met overduidelijke steun van McDonald's en Tiscali.

De soundtrack van In Oranje is geschreven door Fons Merkies en uitgevoerd door het voltallige Metropole Orkest. De titelsong Vandaag Ben Ik Gaan Lopen is speciaal voor de film geschreven en uitgevoerd door Acda & De Munnik. Andere nummers in de film zijn De Vlinder van de DVD Zien van Marco Borsato, slotnummer Ik Kan Het Niet Alleen van De Dijk en natuurlijk het Wilhelmus.

Voor het musicalscènes uit de film zijn o.a. nummers gebruikt van C.Coleman (Big Spender), Cole Porter (True Love) en Emmylou Harris (Mr. Sandman).

Yannick is de zoon van regisseur Jean van de Velde.

Film uit het Telescoopproject, een samenwerkingsverband tussen het Ministerie van OcenW, het Nederlands Fonds voor de Film, CoBo, NOS en de publieke omroep. De AVRO is coproducent van IN ORANJE.

Het scenario verscheen in boekvorm (Het Nederlands Scenario 46).

Facts

Naar aanleiding van de testscreenings werd de vader van de hoofdrolspeler iets nadrukkelijker, omdat de jonge kijkertjes anders bepaalde dingen niet zouden begrijpen.

Wendy van Dijk zong de musicalscènes zelf in.

Eerst was Puskas de held van de film, maar toen die nog bleek te leven, werd voor Garrincha gekozen.

Naast een Belgische kwam er ook een Duitse remake van de Nederlandse film. Jan Verheyen maakte in 2005 een Vlaamse versie onder de titel BUITENSPEL. Het scenario werd drastisch aangepast. In het origineel wordt een nationale jeugdselectie-plek gehaald. In Verheyens versie eindigt hetzelfde jongetje in een rolstoel, zonder kans op een plek in de Belgische selctie. Verheyen in 'de Volkskrant' van donderdag 1 juli 2010: "Die keuze voor een wat minder happy end had ook weer te maken met onze wat lagere tolerantie voor emotie."

Pers

Jos van der Burg in 'Het Parool' van 28 april 2004: "(…) In Oranje is een klassieke sportfilm: wie wat wil bereiken, moet tegenslagen overwinnen. (…) In Oranje is een familiefilm over rouwverwerking. Het klinkt zwaarder dan het is, want de makers verliezen nooit de balans tussen ernst en vrolijkheid uit het oog. Het resultaat is een soepele, geoliede film, waarin alle radertjes in elkaar grijpen. Toch mist de film iets. Doordat de makers alle doelgroepen wilden bedienen, ontbreekt het In Oranje aan karakter. Als allemansvriend wringt de film, die weinig ontroering oproept, zich in rare bochten. Kent u voetbaljochies die idolaat zijn van de Braziliaanse voetballer Garrincha, die in 1958 en 1962 Brazilië de wereldtitel bezorgde? En die in de voetbalhemel graag een balletje trappen met Bobby Moore, Nico Rijnders en Lev Yassin? Waren de makers bang dat het publiek kost als Remco fan zou zijn van Rafael van der Vaart of Robin van Persie? Of moeten de idolen uit een ver verleden ouderen naar de bioscoop lokken? In Oranje heeft flair, maar bezit een kunsthart."

A.V.R. in 'Algemeen Dagblad' van 29 april 2004: "Enig puntje van kritiek: veel bijfiguren - de dokter, het vriendje, de voetbaltrainer - komen maar moeilijk tot leven."

Rik Herder in 'de Filmkrant' van mei 2004: "(…) Alleen Wendy van Dijk als moeder acteert zwak - het enige minpuntje van de film. Dat dit geen klap uitmaakt voor het kijkplezier én -verdriet, zegt alles over de kwaliteit van het liefdevolle werk van Lürsen en Ketelaar."

Prijzen

Half mei 2004 werd de 100.000ste bezoeker geteld: goed voor een Gouden Film.

The Special Mention of the Children's Jury op het Kinderfilmfest van Hamburg.

Op het Tallinn Black Nights Film Festival in Estland verkoos de kinderjury In Oranje als Best Children's Film.

Op het 17e Europees Jeugdfilmfestival Vlaanderen in februari 2005 bekroond met de KETNET Kinderjury Prijs van Antwerpen en de Kinderjuryprijs van Brugge.

In maart 2005 kreeg Yannick van de Velde een nominatie voor de Young Artist Award, de Oscar voor jonge acteurs, die hij in mei ook verzilverde. Het was voor het eerst dat een Nederlandse acteur deze prijs won. Behalve Van de Velde werd ook de film zelf bekroond als beste buitenlandse jeugdfilm.

The Ludi Award (Publieksprijs) op het Kristiansand International Children's Film Festival in Noorwegen (mei 2005).

Prijs voor beste drama op het Kinder Film Festival Japan in augustus 2005. De jury bestond geheel uit kinderen, gekozen uit het festivalpubliek.

Op de 23e editie van het filmfestival Carrousel International du Film de Rimouski (oktober 2005) in Quebec werd Yannick van de Velde uitgeroepen tot Beste Acteur. Dit kinderfilmfestival, waarbij de jury uit kinderen tussen 13 en 16 jaar uit verschillende landen is samengesteld, nomineerde tevens Wendy van Dijk en Thomas Acda.

Scenarist Frank Ketelaar won in oktober 2005 op het kinderfestival in Teheran de Golden Butterfly voor beste scenario.

Filmuziek

Fons Merkies

Titelnummer

Vandaag ben ik gaan lopen / Paul de Munnik

Liedjes

De Vlinder / Marco Borsato, Ik Kan Het Niet Alleen / De Dijk, het Wilhelmus

Camera

Remco Bakker

Montage

Peter Alderliesten

Bioszalen

110 bij première

Bezoekers

191.890

Kleur

Kleur

Boxoffice

Ondanks de goede recensies steeg de film in de tweede (eerste volle) speelweek slechts van 15 naar 3.
Afbeeldingen