Babs (2000)

Regie

Irma Achten

Scenario

Irma Achten, Corina van Eijk

Release

7 december 2000

Producent

Kees Kasander

Studio

The Kasander Film Company

Duur

90
Filminformatie

Verhaal

Een muzikale komedie over een criminele romance. Babs (Brigitte Kaandorp) is een beminnelijke, onhandige vrouw van vijfendertig en moeder van het achtjarige meisje Geert (Naomi Colombaioni). Op het moment dat zij een vrijwel nieuwe mannenschoen op straat vindt, verandert haar leven. De schoen behoort toe aan Juan Carlos, een nachtclubeigenaar met een aantrekkelijke boeventronie en een stevig Spaans accent. Er gaat een onweerstaanbare aantrekkingskracht van hem uit en Babs gaat in op zijn avances. Wanneer ze 's nachts langs de Nieuwe Maas eindelijk elkaars lippen vinden, wordt Juan Carlos met veel aplomb gearresteerd op verdenking van moord op een danseres... De arrestatie is het werk van een zekere Karla, zus van Juans rechterhand, die heimelijk op hem verliefd is. Zij heeft de politie getipt en hen de foto's toegespeeld waarop Juan Carlos staat afgebeeld op de plek waar het lijk gevonden is. Babs is ten einde raad. Eindelijk heeft zij de man van haar dromen gevonden en nu gebeurt er zo iets. Is hij echt de moordenaar of is hij erin geluisd? Wie is Juan Carlos en wie moet ze geloven?

Cast

Brigitte Kaandorp (Babs), Naomi Colombaioni (Geert, haar dochter), Victor Löw (Citroen), Michel van Dousselaere (Juan Carlos), Cecile Heuer (Fritsie), Wivineke van Groningen (Deen), Brigitte Kaandorp (Karla), John Buysman (inspecteur), Dimme Treurniet (jonge inspecteur, vriend van de inspecteur), Rob Bolland (Bram), Matilde Santing (gevangenisbewaakster), Henk Voorn (barkeeper), Naomi Menso, Mirjam Mossel, Sarina Voorn (zangeressen nachtclub VIG), Tarif Heljanan, Werner Penza (zangers 'Babs Boyz' in Fritsie's café), Hein van Beem (arts), Lee Towers (Lee Towers), Hunter Bussemakers (jongetje met fiets), Wil van der Meer, Rick van Gastel [?]

Ontstaan

Oorspronkelijk was het de bedoeling om een televisieserie voor de VARA te maken rond Brigitte Kaandorp, maar de trage Hilversumse molens zorgden ervoor dat Irma Achten het voor gezien hield en de tv-serie omwerkte tot een speelfilm.

De opnamen voor de film vonden op lokatie plaats in Rotterdam (periode 1 t/m 9 september 2000) en in Luxemburg (periode 15 september t/m 2 oktober 2000 - zichtbaar aan het "Feuerwehr"-brandalarm). In Rotterdam werd o.a. gefilmd op het schip ‘De Majesteit’ en tijdens het Lee Towers Gala of the Year op zaterdag 21 oktober 2000.

Er is met meerdere digitale Canon XL-1 DV camera's opgenomen om zowel Brigitte niet te beperken en om de onervaren Naomi ruimte te geven.

Irma Achten: “Ik zag Brigitte Kaandorp in een musical en vond haar een klassiek comedienne. Tijdens het schrijven van een script dacht ik: hé dit is voor Brigitte.” Brigitte Kaandorp over haar eerste filmrol: "Ik vond het wel spannend om kneedbare klei te zijn in de handen van een ander, de regisseur in dit geval. Het was beslist niet: 'Eens maar nooit weer'". Rick van Gastel, bekend van ABELTJE, kwam toevallig langs op de set, waardoor hij in de film terechtkwam (“Hé, wil je een lift?” ).

BABS werd gerealiseerd in nauwelijks vijf maanden, wat ver onder het gemiddelde ligt voor een film. Achten hoopt bij een volgende film meer tijd te hebben: "Maanden zeven dagen per week werken is niet fijn, want je hebt geen tijd meer om te reflecteren op je werk."

Facts

De film kwam slechts binnen op 13 in de bioscoop top 20 met een eersteweeksopbrengst van 90.706 gulden/circa 7.000 bezoekers. Daarna op 16 en 19. De film cv met een cv kapitaal van 1.318.025 euro op een totaal budget van 1.769.152 euro had een rendement van 12,6%.

Pers

'de Filmkrant' d.d. december 2000: "De signatuur van Achten is herkenbaar in de absurde wendingen, groteske ontwikkelingen en rare vondsten, die soms plat neervallen, maar vaker voor een glimlach zorgen. (…) De film heeft een bijna kabbelend ritme. De basis daarvan is het camerawerk van Reinier van Brummelen, die het aandurfde om lange rijders te maken. (…) BABS doet niet denken aan doelgroepen maar aan het plezier dat de makers eraan beleefd hebben. (…) Het magere verhaaltje functioneert als een kapstok voor een verzameling scènes en liedjes waarin Kaandorp als Babs uitstekend overeind blijft. (…) Het is geen film voor lachsalvo's, maar voor een milde glimlach over misverstanden en menselijke tekortkomingen. (…) Dat BABS toch niet helemaal overtuigt, komt doordat Achten ook nu weer een film heeft gemaakt die teveel kanten uitfladdert. In BABS schuilt een heel goede film, maar die komt niet tevoorschijn door het ontbreken van een consistente benadering. Het verschil in acteeropvatting is daarvan een illustratie: Löw zet een moddervet type neer, terwijl Kaandorp haar twee personages wel degelijk diepte geeft. BABS is een knusse kronkelweg."

Hans Beerekamp in 'NRC Handelsblad' d.d. 6 december 2000: "Toon Hermans, Wim Sonneveld, Kees van Kooten, Herman van Veen en Freek de Jonge zijn stuk voor stuk ooit de mist in gegaan met een rond hun persoonlijkheid geconstrueerde film, die niemand wilde zien. Cabaretière Brigitte Kaandorp debuteert als ster van Babs (…) Babs is ook de derde film van regisseuse Irma Achten, die met Belle (1992) en Marie-Antoinette is niet dood (1995) bewees over een even excentriek als ongedisciplineerd visueel talent te beschikken. Zo werd de film een confrontatie van twee slecht bij elkaar passende benaderingen: enerzijds is Babs een stervehikel voor een theaterpersoonlijkheid, die wil laten zien dat ze kan zingen en performen als een tegendraadse femme fatale. Anderzijds zet Achten met curieuze kadreringen, belichting en montagegrapjes de film in een poëtisch daglicht, zoekend naar een eigen toon. Het aardigste wat je er van kunt zeggen, is dat het gelukt is om die toon licht en surrealistisch te houden. (…) De rol van Kaandorp als van geluk dromende moeder streeft wanhopig naar allure, maar krijgt geen vleugels, de bijrol als de wraakzuchtige slet blijft een typetje. Toch bevat de film momenten van authentieke schoonheid, ondanks de hinderlijk drabbige beeldkwaliteit. (…) Het resultaat ziet er belabberd uit, en wordt niet gerechtvaardigd door de noodzaak om deze niet- professionele actrice een kans te geven. Daarvoor is het resultaat uiteindelijk te pover, te dun. "

Mark Moorman in 'Het Parool' d.d. 6 december 2000: "Kaandorp wordt overigens overtroffen [in het neerzetten van een vet typetje] door Victor Löw en Michel van Dousselaere, die werkelijk een heel arsenaal aan gangsterclichés en accenten op ons loslaten zonder eenmaal doel te treffen. (…) Veel scènes missen een duidelijke clou en dat is niet hetzelfde als 'een spontane scène'. De aardigste momenten zijn die waarin Kaandorp acteert met dochter Geert (Naomi Colombaioni) en de enscenering van een aantal liedjes. (…) Terwijl de moeder/dochter scènes alle gelegenheid geven je in te leven, bevinden we ons bij een aantal bijrollen plotseling op een bonte personeelsavond, waarin iedereen een fopneus heeft opgezet."

Ab Zagt in 'Algemeen Dagblad' d.d. 7 december 2000: "Wat zullen de privé-investeerders gaan schrikken als zij de film BABS gaan bekijken. Hebben we daar ons spaargeld (gemiddeld 25.000 gulden) ingestoken? Goed, het belastingvoordeel voor volgend jaar is binnen, maar enige artistieke en ambtelijke kwaliteit mogen de geldschieters toch ook wel verlangen? In dat opzicht zijn de financiers schaamteloos opgelicht. BABS is, laten we het maar ronduit zeggen, een zooitje. Een flinterdun, nauwelijks uitgewerkt, door flauwheid gekenmerkt scenario, schmierende acteurs (let vooral op Victor Löw), abominabel uitgewerkte liedjes en in technisch opzicht (beeld en geluid lopen soms niet synchroon) is de film ondanks het gebruik van digitale hocus pocus een aanfluiting. Alles duidt erop dat BABS in een vloek en zucht in elkaar is geflanst om de premièredatum te halen en zodoende te profiteren van de kerstdrukte in de bioscoop. Zei producent Kees Kasander bij de presentatie voor de investeerders van dit project niet dat een Nederlandse film in deze periode nooit kan floppen, denkend aan de successen van KRUIMELTJE en ABELTJE? Dan moet hij eens gaan opletten wat er met BABS gaat gebeuren. De mond-tot-mondreclame moet de komende weken vernietigend zijn. (…) Voor Brigitte Kaandorp blijft het hopelijk bij dit ene filmoptreden. (…) Als de belastingmaatregel voor privé-investeerders nog meer van dit soort Nederlands filmgeknoei oplevert, en die mogelijkheid is niet ondenkbeeldig, dan is dat doodzonde van de beperkte zaalruimte in de Nederlandse bioscopen. Dan maar liever massa-producties uit Hollywood."

'de Telegraaf' d.d. 7 december 2000: "'Babs' is een wat rommelig sprookje, bevolkt door clichés en karikaturen (vooral Victor Löw legt het er in de rol van Juan Carlos' beste vriend duimendik bovenop). De verhaallijn is dun, de knipogen naar de werkelijkheid vet. Mathilde Santing als een potige gevangenisbewaarster die Kaandorp met zichtbare wellust fouilleert... Tja, wat subtieler mag best. Regisseuse Irma Achten ('Belle'), ook verantwoordelijk voor het scenario, spiegelt hier een magisch-realistische wereld voor waarin je moet willen geloven, maar eist daarbij soms teveel van de goede wil van de kijker. De op een enkele uitzondering na kleurloze liedjes en de te vaak naar muzak klinkende soundtrack van het componistenduo Bolland en Bolland voegen eveneens weinig toe. Het lijkt Brigitte Kaandorp allemaal niet te kunnen deren. Met ogenschijnlijk gemak overwint zij de barrières die de camera opwerpt. Het is haar ontspannen komische charme die dit vehikel rijdende houdt. "

Filmuziek

Ferdi Bolland, Rob Bolland

Liedjes

'Ain't no sunshine' / Lee Towers, 'Schoenlied' / Brigitte Kaandorp, 'Warn' / Rob Bolland

Camera

Reinier van Brummelen

Kostuums

Els Cuppens

Geluid

Hugo Helmond

Distributeur

Buena Vista International (Netherlands) BV

Bioszalen

35 bij première

Bezoekers

15.501 bezoekers in 2000 plus 2.518 in 2001

Kleur

Kleur

Co-productie

Jimmy de Brabant (Delux Productions S.A.) en Marina Blok, Monique van Welzen (NPS)

Locaties

Rotterdam, Luxemburg

Art director

Heleen Heintjes

Boxoffice

13, 16, 19
Afbeeldingen