Tokyo trial (2018)

Regie

Pieter Verhoeff, Rob W. King

Scenario

Kees van Beijnum, Rob King, Max Mannix, Toru Takagi, Pieter Verhoeff

Release

11 januari 2018

Producent

Hans de Weers, Elwin Looije, Shunsuke Naito, David Cormican, Don Carmody, Takafumi Yuki, Takahasji Enjo, Kestutis Drazdauskas

Links

FT recensie | IMDB

Duur

105 minuten
Filminformatie

Verhaal

Tokio, 1946. De jonge en relatief onervaren Nederlandse rechter Bert Röling (Marcel Hensema) wordt uitgezonden om Nederland te vertegenwoordigen in het Tokio Tribunaal, de Japanse tegenhanger van het Neurenbergproces waar oorlogsmisdadigers terechtstaan. Hij verlaat Nederland met het idee dat ze ‘die Jappen wel even een lesje zullen leren’, maar de werkelijkheid blijkt gecompliceerder. Politieke belangen, samenspannende collega’s en uiteenlopende juridische interpretaties drijven een wig tussen de elf internationale rechters. De eigenzinnige Röling wisselt gedurende het proces van standpunt onder invloed van de inzichten van zijn Indiase collega Pal (Irrfan Khan), wat zijn positie ten opzichte van de andere rechters ondermijnt. Wanneer het tribunaal dreigt te ontsporen, slaat bij Röling de twijfel toe; moet hij zich aanpassen aan de meerderheid en toegeven aan de internationale druk, of zijn geweten als onafhankelijke rechter volgen?

Cast

Marcel Hensema (B.V.A. Röling), Hadewych Minis (Eta Harich-Schneider), Paul Freeman (William D. Patrick), Jonathan Hyde (president Sir William Webb), Michael Ironside (general Douglas MacArthur), Irrfan Khan (Radhabinod Pal), Porgy Franssen (general Willink), Serge Hazanavicius (Henri Bernard), William Hope (John P. Higgins), Stephen McHattie (E. Stuart McDougall), David Tse (Mei Ru'ao), Shin'ya Tsukamoto (Michio Takeyama), Julian Wadham (Erima H. Northcroft); Stacy Keach (narrator)

Ontstaan

ederlands-Japans-Canadese coproductie. Scenario: Kees van Beijnum, Rob King, Max Mannix, Toru Takagi, Pieter Verhoeff. Research: Geert van Bremen, Claudine-Mariko Yamamoto, Chisa Minoda, Keiko Obayashi, Midori Yanagihra.

Netflix heeft meebetaald aan de vierdelige serie (afleveringen van 45 minuten), die los ook tot deze film is gemonteerd. Vanaf 13 december 2016 was de serie op Netflix te zien. De speelfilmmontage vond in Amsterdam plaats.

Japanners hebben de feiten telkens gecontroleerd.

Er zijn expres geen liefdesperikelen toegevoegd.

Kijkwijzer: 12 jaar (angst, grof taalgebruik).

Pers

Floortje Smit in 'de Volkskrant' van 11 januari 2018: "(...) Intrigerend, maar tijdens het maken belandde ook regisseur Pieter Verhoeff in een mijnenveld van belangen. Hij werd gevraagd om een vierdelige serie over het tribunaal te regisseren voor Netflix. De producent kwam uit Japan, waar het oorlogsverleden nog steeds gevoelig ligt. Zodra Verhoeff iets wilde dramatiseren, vertelde hij in interviews, trapten de Japanners steevast op de rem. Dat de film Tokyo Trial, een kortere versie van de serie, tergend braaf is, komt hier wellicht uit voort. De rechters dienen zich aan als een groep keurige, rechtschapen mannen die wikken, wegen en vervolgens tot een juridisch aanvaardbaar oordeel komen. Ze zijn onderling verdeeld, dat wel, maar ook kleurloos en hun discussies blijven saai en feitelijk. Stemverheffingen aandikken met aanzwellende muziek helpt daar geen moedertjelief aan. De spil van de film is (meestal) de Nederlander Bert Röling, gespeeld door Marcel Hensema, de jongste van de rechters en een van de dwarsliggers in de groep. Samen met de scenaristen Kees van Beijnum en Max Mannix putte Verhoeff uit Rölings memoires. Het is een man die, zodra dingen hem 'aan het hart gaan', een memorandum schrijft. En een man die kijkt naar een bloedmooie blondine (Hadewych Minis), omdat hij viool met haar wil spelen - niet dubbelzinnig bedoeld. Voice-overs maken Rölings binnenwereld niet opwindender: 'Een fair trial. Hoewel in Nederland het gevoel overheerst dat we die Jappen maar eens een lesje moeten leren, moeten we geen recht spreken uit wraakzucht' - wie denkt er in dat soort volzinnen? Net als veel dialogen zijn de overpeinzingen bovendien vaak bedoeld om informatie over te brengen en niet zelden zijn ze volledig overbodig. 'Vanavond krijgen we een film te zien over het Neurenberg Tribunaal' - volgend shot: de rechters kijken naar een film. Tokyo Trial wil waarschijnlijk laten zien dat de rechtspraak in oorlogstribunalen uiteindelijk mensenwerk is, maar biedt slechts één interessant personage, gespeeld door Irrfan Khan. Dat alle acteurs Engels met een accent (moeten) spreken, maakt het acteerwerk er niet bepaald soepeler op. Tokyo Trial laat zo vooral voelen hoe moeizaam, traag en slepend zo'n proces kan zijn."

Remke de Lange in 'Trouw' van 11 januari 2018: "(...) Verhoeff en zijn Amerikaanse co-regisseur Rob W. King kozen het perspectief van de Nederlandse rechter Bert Röling (Marcel Hensema) wiens dagboekaantekeningen van toen nu als voice-overmateriaal dienen, en mooi een inkijkje geven in de grote dilemma's waar de elf voor kwamen te staan. Zo is 'misdaden tegen de vrede' een juridische term die pas na de oorlog werd geformuleerd en dus niet toepasbaar was op eerder gepleegde daden. Tokyo Trial, ook op Netflix te zien als miniserie en genomineerd voor een Emmy Award, is een interessante film omdat het onderwerp niet bepaald alom bekend, maar politiek-historisch van belang is. Tegelijkertijd is de aaneenrijging van juridische discussies tussen ernstige mannen in grijze kostuums waarschijnlijk vooral voor historici en juristen onderhoudend. Voor andere filmkijkers is Tokyo Trial nogal taaie materie."

Filmuziek

Robert Carli

Camera

Rolf Dekens

Montage

Daryl Davis

ProdDesign

Harry Ammerlaan

Kostuums

Brenda Shenher

Geluid

Giedrius Aleknavicius

Bioszalen

6 bij première

Kleur

Kleur
Afbeeldingen
Trailer