Gek van geluk (2017)

Regie

Johan Nijenhuis

Scenario

Jacqueline Epskamp

Release

7 december 2017

Producent

Ingmar Menning

Links

FT recensie | IMDB

Duur

106 minuten
Filminformatie

Verhaal

In Gek van Geluk kruipt Plien van Bennekom in de rol van single moeder Lena. Ze schrijft liefdesliedjes, maar door een gebrek aan romantiek komt er weinig meer uit haar pen. Dan verzint de zangeres en haar beste vriendin Valerie (Carly Wijs) een oplossing: ze huurt een werkloze acteur in om Lena’s hoofd ter inspiratie op hol te brengen. Lena valt als een blok voor de aantrekkelijke Hugo (Matteo van der Grijn) en het plan lijkt te slagen. Tot Lena's buik zo vol vlinders zit dat een nieuwe hitsingle wel het laatste is waar ze aan denkt. In een wanhopige poging om Lena alsnog aan het schrijven te krijgen, zet Valerie hun jarenlange vriendschap op het spel en confronteert Lena met de harde realiteit.

Cast

Plien van Bennekom (Lena), Carly Wijs (Valerie), Matteo van der Grijn (Hugo), Henry van Loon (Tjeerd), Marie Mae van Zuilen (Maud), Beppie Melissen (Fien), Loes Haverkort (Jeanette), Nick Roeten (jongeman)

Ontstaan

Opnamen gestart in juni 2017.

Plien van Bennekom speelt de hoofdrol. Regisseur Johan Nijenhuis werkte eerder met haar in BENNIE STOUT. Zij werd uitgenodigd om de hoofdrol te spelen, de andere acteurs kwamen auditeren. Matteo van der Grijn was eerder te zien in TOSCAANSE BRUILOFT.

Kijkwijzer: 6 jaar (grof taalgebruik, geweld).

Pers

André Waardenburg op NRC.nl op 5 december 2017: "Liedjesschrijver Lena (Plien van Bennekom) gebruikt het liefst zo weinig mogelijk clichés in haar teksten. Valerie (Carly Wijs), de vertolkster van haar liederen en tevens haar vriendin, vindt clichés onvermijdelijk, want ze gaan nou eenmaal over de liefde. Gek van geluk, de nieuwe film van Johan Nijenhuis, geeft zijn critici voer met deze opmerkingen. Zelf kiest Nijenhuis ervoor om met clichés te strooien in deze ongeïnspireerde romkom. In het scenario van Jacqueline Epskamp draait het om authenticiteit en eerlijkheid versus onechtheid en leugens. Botox is fout, puur natuur goed. Om de aan writer’s block lijdende Lena te inspireren, huurt Valerie een werkloze acteur in, die met pruik op Lena het hoofd op hol moet brengen, zodat de liefdesliedjes weer gaan stromen. Het gaat mis als hij haar echt leuk gaat vinden en zijn masker af wil zetten. Zoveel nadruk op echtheid kan Gek van geluk ironisch genoeg niet aan. De film voelt vooral weinig oorspronkelijk, om niet te zeggen nep. Had Nijenhuis maar naar Lena geluisterd, die Valerie adviseert de uitvoering van haar nieuwe song klein te houden."

Jos van der Burg in 'Het Parool' van 6 december 2017: "In Gek van Geluk draaft zoals in de meeste films van Nijenhuis een stoet bekende acteurs op, maar leuk wordt het zelden. (...)".

'AD' van 7 december 2017: "(... ) Gek van Geluk is de nogal overspannen titel van een liefdeskomedie die soms ook zelf hysterische trekjes vertoont. Gevolgd wordt Lena (Plien van Bennekom), een alleenstaande moeder met een tienerdochter die als liedjesschrijfster probeert rond te komen. Maar met de inspiratie wil het niet meer vlotten. (...) Gek van Geluk maakt een gehaaste, onaffe en goedkope indruk en zit vol personages die amper compassie oproepen. Een doodzonde in een filmgenre dat het vooral van medeleven moet hebben."

'de Telegraaf' van 7 december 2017: "(...) Terwijl romkomkoning Johan Nijenhuis vroeger vooral scoorde bij een jong publiek met films als Volle maan en Costa!, richt hij zich tegenwoordig op een wat oudere doelgroep. Tekenend is dat de stuntelige heldin in Gek van geluk wordt vertolkt door een veertiger: comédienne Plien van Bennekom. (...) Nijenhuis vergroot de werkelijkheid opnieuw flink uit, maar toch is zijn invulling dit keer anders. Niet alleen koos hij voor acteurs met een groot komisch talent, hij bood ze ook voldoende ruimte dat te laten gelden. Gek van geluk is daardoor verrassender en grappiger dan veel van zijn eerdere films."

Floortje Smit in 'de Volkskrant' van 7 december 2017: "(...) Johan Nijenhuis, de regisseur die altijd volle zalen trekt door zo veel mogelijk (ex-)soapsterren te combineren in film als Verliefd op Ibiza of Toscaanse Bruiloft, besloot voor Gek van geluk eens op gevoel voor humor te casten. Verstandig. Van der Grijn bijvoorbeeld, is leuk als de bloedserieuze acteur Hugo die een dierendokter uit een Duitse tv-serie naspeelt om Lena te versieren: met een lammetje in zijn armen en zijn donkere stem is hij de vleesgeworden Bouquetreeks-minnaar, maar Van der Grijn legt er een lekkere laag ironie onder. Dat kan een film van Nijenhuis, toch een liefhebber van strijklicht en andere grote gebaren, sowieso wel gebruiken. Cabaretier Plien van Bennekom, hier in haar eerste hoofdrol, is fris als de stuntelige Lena. Zij kan er ook niets aan doen dat het hoofdpersonage wordt afgeschilderd als een treurig geval, dat denkt dat je tongzoenen na zeventien jaar kunt verleren en die onnodig ingewikkeld doet over de biologische vader van haar puberdochter, overduidelijk omwille van het scenario. In dit steeds rommeligere verhaal, waarin valse dramatiek de komedie steeds meer gaat overstemmen, zijn de personages merkwaardig en vaak ronduit onaardig. Halverwege blijkt Hugo opeens een bitch van een vriendin te hebben, bijvoorbeeld. En met zo'n beste vriendin als Valerie heb je geen vijanden meer nodig. Raar, voor zo'n film met vriendinnendoelgroep."

Casting

Houdijn Beekhuis

Camera

Maarten van Keller

Kostuums

Margriet Procee

Bioszalen

116 bij première

Kleur

Kleur
Afbeeldingen
Trailer