Oh baby (2017)

Regie

Thomas Acda

Scenario

Nienke Römer

Release

9 november 2017

Producent

Kees Abrahams, Edvard van 't Hout

Links

FT recensie | IMDB

Duur

96 minuten
Filminformatie

Verhaal

Liedjesschrijver Ruben (Gijs Naber) neemt het leven niet al te serieus en de liefde al helemaal niet. Als hij na de onverwachte dood van een scharrel de vader blijkt te zijn van haar acht maanden zoon, staat zijn leven compleet op zijn kop. Zonder enige voorbereiding heeft Ruben van het ene op het andere dag de zorg voor baby Oscar. Alsof dat nog niet ingewikkeld genoeg is, besluit zijn losbollige nieuwe schoonzus Lucy (Hanna van Vliet) dat ook zij voor haar neefje wil zorgen … desnoods met Ruben erbij.

Cast

Gijs Naber (Ruben), Eric van Sauers (Bor), Tom Clarke, Hanna van Vliet (Lucy), Renée Fokker (Marijke), Liz Snoyink, Sanne Vogel (Madelief)

Ontstaan

In 2016 maakte Thomas Acda met de Telefilm Fake zijn regiedebuut. Oh Baby is de eerste bioscoopfilm waar Thomas Acda als regisseur zijn naam aan verbindt. Hij schreef ook enkele liedjes voor de film.

Pers

André Waardenburg in 'NRC.next' van 8 november 2017: "Man krijgt zorg over kind en wordt volwassen: dat idee was aanleiding voor talloze films, van THREE MEN AND A BABY tot ABOUT A BOY. Toch werkt OH BABY dat gegeven net even anders uit. Scenariste Nienke Römer weet rond het uitgekauwde gegeven zelfs een leuke romantische komedie te weven. (...) met hier zelfs een slim bedachte variatie op de in het genre onvermijdelijke vliegveldscène. Debuterend speelfilmregisseur Thomas Acda weet er een frisse film van te maken, met veel dank aan zijn uitstekende cast. Vooral actrice Hanna van Vliet valt in positieve zin op: haar naturel is een aanwinst voor de Nederlandse film. Maar niet alles gaat even goed: zo is een bijrol van Sanne Vogel als neurotische vrouw niet echt grappig."

VPRO.nl op 8 november 2017: "(...) Hoewel de film met enkele absurde situaties en surrealistische uitstapjes origineel probeert te zijn, slaat ze dood onder een overdosis opgelepelde uitleggerige teksten, platte personages en oeverloos gekibbel dat ironisch bedoeld is maar cynisch klinkt."

Mike Peek in 'Het Parool' van woensdag 8 november 2017: "Het regiedebuut van Thomas Acda wil boven alles heel erg leuk gevonden worden. Vrijwel elke bijrol wordt vervuld door een BN'er, de dialogen zijn soms ongeloofwaardig scherp en Eric van Sauers zien we als komische noot terug op grappige, maar schijnbaar willekeurige locaties. In de ene scène staat hij tot zijn middel in het water naast een omgeslagen kano, in de volgende deelt hij soep uit aan ondankbare daklozen. Hoewel dat een beetje afleidt, kan het niet verhullen dat Acda talent heeft. OH BABY is een lieve tragiromcom (...) Van Vliet, met name bekend van haar toneelwerk, is ook op camera een geweldige actrice. (...) Tegen het einde verwijst Acda opzichtig naar de clichézoen op het vliegveld om die vervolgens slim te vermijden - net zoals WEG VAN JOU dat een paar weken geleden deed. Hoewel het niveau van die film niet wordt gehaald, vooral visueel toont OH BABY minder ambitie, is het goed te zien dat er in Nederland makers rondlopen die dit soort publieksfilms van identiteit kunnen voorzien."

Ab Zagt in 'AD' van donderdag 9 november 2017: "(...) Storender zijn de intermezzo's die Acda te hooi en te gras gebruikt, inclusief een zeer plaatselijk regenbuitje als Naber het te kwaad heeft. Een scriptdokter met scalpel was wel op zijn plaats geweest."

Remke de Lange in 'Trouw' van donderdag 9 november 2017: "(...) Het scenario van Nienke Römer heeft oneffenheden en rammelende logica, en schurkt hier en daar tegen clichés aan. Maar daar staat veel moois tegenover: Naber en Van Vliet zijn charmant, Eric van Sauers is leuk als de sidekick met geestige teksten. En er zijn liefdevol geënsceneerde muzikale intermezzi die misschien mal lijken, maar van OH BABY een kleurrijke, montere komedie maken."

Bor Beekman in 'de Volkskrant' van 9 november 2017: "(...) Ruben en Lucy lijken niet of nauwelijks aangeslagen door het verlies van de jonge moeder, wat misschien een beetje gek is, maar het past bij de grillige humor die scenarist Nienke Römer (net als Acda tevens acteur) door haar script strooit. Oh Baby bezit iets eigens in het cartooneske, met scènes als sketches: een bezoekje aan het consultatiebureau, net als Lucy de baby van een snorretje had voorzien, per ongeluk met onafwasbare stift, of een hoekig tweegesprek tussen Ruben en diens beste vriend Bor (Eric van Sauers), terwijl die in de Amstel staat naast een half gezonken kano, zonder dat dit mislukte sportuitje benoemd wordt. Ook switcht Acda soms even tussen realiteit en waan: dan droomt Ruben over zichzelf als échte zanger, of duikt ineens z'n overleden ex op. Dat werkt wel, zelfs al is de regiehand van Acda onvast, en de mise-en-scène soms gemankeerd. Naber, specialist in het spelen van onvolwassen mannen (zie Aanmodderfakker), hoeft niets nieuws te doen om te volstaan. Van Vliet acteert naturel en brengt zo wat gevoel aan. Oh Baby verliest scherpte zodra de levenslesjes serieuzer worden, of de romantiek op commando van de filmmakers aanwakkert. Ook dringt de stoet aan bijfiguren zich niet echt in het verhaal. Sanne Vogel in een onbeduidende rol als depressieve vrouw, en een liefdesrivaal van Ruben die halverwege opduikt om aanspraak te maken op Lucy, maar geen serieuze partij vormt. Acda smeert z'n film dicht met zelf-gecomponeerde deuntjes, zoals het hoort, en zadelt Ruben op met een weeïg Engelstalig slotnummer, dat niet bijster zuiver wordt voorgedragen door Naber. Oh Baby komt er net mee weg."

Camera

Tom Erisman

Montage

Robin de Jong

ProdDesign

Sander Leemans

Bioszalen

72 bij première

Kleur

Kleur
Afbeeldingen
Trailer