Broers (2017)

Regie

Bram Schouw

Scenario

Marcel Roijaards

Release

1 juni 2017

Producent

Katja Draaijer, Frank Hoeve

Links

FT recensie | IMDB

Duur

105 minuten
Filminformatie

Verhaal

De broers Lukas en Alexander zijn haast tegenpolen van elkaar, maar hun intense band overheerst. De wat verlegen Lukas kijkt op tegen zijn oudere, levenslustige broer en volgt hem overal. Ook als Alexander plotseling naar Frankrijk vertrekt, besluit Lukas met hem mee te gaan. Op hun roadtrip richting het zuiden groeien ze steeds meer naar elkaar toe. Tijdens een stop in een Frans dorp worden de verschillen tussen de broers echter op een pijnlijke manier blootgelegd, en wordt het duidelijk dat Lukas zijn eigen weg zal moeten kiezen. Een bepalend moment en het begin van zijn zoektocht naar een eigen identiteit.

Cast

Jonas Smulders (Lukas), Niels Gomperts (Alexander), Christa Théret (Josephine), Rufus (Emile), Hannah van Vliet (Jet), Tim Linde (Wouter), Patrick Descamps (vader Josephine), Dragan Bakema (bedrijfsleider club), Grégory Gatignol (Guillaume)

Ontstaan

In 2012 regisseerde Bram Schouw de NTR Kort! Sevilla, over een prille tiener die met zijn oudere, charismatische broer en diens vriendinnetje naar Sevilla reist. De fraaie roadmovie leverde Schouw het Gouden Kalf voor de beste korte film op; scenarist Marcel Roijaards won de Zilveren Krulstaart. In retrospectief kan deze korte film worden gezien als voorstudie van Broers, de eerste lange speelfilm van Schouw en Roijaards, waaraan werd meegewerkt door onder meer dezelfde producent, dezelfde cameraman en dezelfde componist, maar waarin de hoofdrolspelers zijn vervangen.

Kijkwijzer: 6 jaar (geweld).

Taal: Nederlands, Engels, Frans.

Pers

Floortje Smit in 'de Volkskrant' van 1 juni 2017: "(...) Broers is het zelfverzekerde, persoonlijke speelfilmdebuut van regisseur Bram Schouw. Samen met scenarist Marcel Roijaards maakte hij eigenlijk een uitgebreidere versie van zijn korte film Sevilla, waarmee hij een Gouden Kalf won. Daarin reizen twee broers met een vriendinnetje naar Zuid-Spanje. Ook in Broers werkt het archetypische verhaal het best als het wordt opgediend als dromerige, sfeervolle roadmovie. Als de jongens op reis zijn, samen rondhangen zonder iets wezenlijks te zeggen. Door acteurs Niels Gomperts en Jonas Smulders begrijp je de band tussen de twee tegenpolen van broers, ook als ze later niet meer bij elkaar zijn. Goed ook hoe Schouw de seizoenen in zijn film laat voortglijden, waarbij zomerzotheid voor Lukas gewoon overgaat in een regenachtige herfst en kille winter. In de film probeert Lukas zijn broer te zijn, terwijl hij zich eigenlijk hoort los te maken - iets waar het noodlot hem in dit coming-of-agedrama een handje bij helpt. Dat is een interessant idee, maar brengt ook een probleem met zich mee. Hoofdpersoon Lukas bestaat daardoor vooral als schaduw van zijn broer, een jongen zonder eigenwaarde, die van Schouw en Roijaards niet veel meer persoonlijkheid meekrijgt. Alexander moet dus interessant zijn voor twee, maar onder zijn goedlachse vriendelijkheid zit een egocentrische, snel verveelde zak. Daar moet je als kijker niet te vlot doorheen prikken. Broers werkt als je zijn romantische carpe-diem-levensfilosofie lang ziet als iets wat inderdaad jaloersmakend, uniek en aantrekkelijk is. Voor degenen die zich meteen bij die dakrand al realiseren dat je van een flat te pletter kunt vallen en van een stoeprand niet, is dat lastig."

Jan Pieter Ekkers in 'Het Parool' van woensdag 31 mei 2017: "Het fragmentarische, niet-chronologische Broers moet het meer van de sfeer dan van de plot hebben.(...)"

Hugo Emmerzael in 'de Filmkrant' van juni 2017: "Bram Schouws lange speelfilmdebuut gaat over onvoorwaardelijke broederliefde en definitief afscheid, thema's rechtstreeks afkomstig van zijn korte film Sevilla. Broers bouwt hier en daar voort op die thema's, maar rekt ze bovenal uit over een te lange speelduur. "Waarom zou je hier niet durven staan en wel daar beneden op de stoeprand?" Lukas (Jonas Smulders) begint aan een studie natuurkunde en komt logeren in de studentenkamer van zijn stoerdere broer Alexander (Niels Gomperts). Ze hangen op het dak van diens studentenflat. Alexander staat op het randje met zijn blote voeten half over de afgrond. "Hoogtevrees zit hier", zegt hij wijzend naar zijn voorhoofd. Hoewel een zenuwachtige Lukas naast hem komt staan zullen zijn tenen nooit over de afgrond uitsteken. Dit is de dynamiek die de relatie tussen de twee broers van het speelfilmdebuut van Bram Schouw definieert. Lukas is geïntimideerd door de impulsieve acties van zijn broer. Toch kan hij niet zonder hem. Een moeilijke beslissing staat hem dus te wachten als Alexander midden in de nacht besluit om naar Frankrijk te liften. Schouw vangt de bijhorende wrijving van dit moment dankzij een sterke montage van Annelien van Wijnbergen: Broers opent op de door lantaarns verlichte A10, waar Lukas met versnelde pas op Alexander afstevent. Er is een worsteling, een korte onenigheid en dan stapt Alexander in een gestopte vrachtwagen. Pas later, na de scène op Alexanders dak, zien we dat Lukas ook meegaat naar Frankrijk. Deze sprongen in de tijd zijn kenmerkend voor de vertelstijl van Schouw, die in korte films als All Those Sunflowers (2014) en Sevilla (2012) eerder speelde met chronologie. In Sevilla gebruikte Schouw een parallelle montage om het verhaal te vertellen van twee broers die met de vriendin van de oudste op vakantie naar Sevilla gaan. Daar maken het meisje en het jongste broertje een tragisch ongeluk mee. Zonder het vooraf aan te kondigen snijdt Sevilla tussen de verheugde momenten voor en de emotioneel verdrukkende momenten na het plotse overlijden van de oudere broer. In Broers verdwijnt Alexander ook; dit blijft het type persoon die met zijn tenen over de afgrond durft te staan. Met een innemende blik brengt Schouw het daaropvolgende emotionele trauma van Lukas over. Hierdoor komt het sterke spel van Smulders naar voren die het meeste materiaal krijgt om mee te werken. Alsnog begint Broers na Alexanders overlijden aan zeggingskracht in te boeten. Waar Sevilla met weinig woorden een emotioneel vernietigende onthulling kon bewerkstelligen, verliest Broers zich in een te lang scenario met nog onderontwikkelde momenten. Het obligate liefdesplot is bovenal een simplistische schets van romantiek die bewijst dat het Schouw vooral om broederliefde te doen is. Verder gaat Broers niet. Dat voelt als de stagnatie van een goede filmmaker die eerder met minder minuten meer heeft weten te vertellen."

Coen van Zwol in 'NRC Handelsblad' van 29 mei 2017: "In Broers sleept Alexander (Niels Gomperts, links) zijn braaf studerende broertje Lukas (Jonas Smulders) mee op een impulsieve liftreis naar Frankrijk.Alexander is zo’n jongen die of ’s nachts met de koplampen uit over een weggetje scheurt of bij zonsopgang halfdronken op de dakrand van een flat balanceert om in de afgrond te kijken. Zo is hij nou eenmaal: een gangmaker die flirt met de dood om intens te leven. Jongere broer Lukas is zijn fotonegatief: voorzichtig, introvert, verlegen. Broers is het langverwachte, zeer geslaagde speelfilmdebuut van regisseur Bram Schouw en scenarist Marcel Roijaards. Schouw bewees zijn talent al in een aantal kortfilms, met name het melancholieke Sevilla in 2012, over een Franse vakantie-idylle van drie vrienden die eindigt in horror. „Wanneer heb je voor het laatst iets gedaan wat je nooit zal vergeten”, zijn daar de omineuze laatste woorden van Boris als hij naakt van een Franse brug springt - en wordt overvaren door een binnenschipper. De twee achterblijvers keren later terug om die fatale sprong over te doen: mooie, emotioneel resonerende rouwverwerking. De spanningsboog en melancholie van Sevilla keren terug in Broers: twee jongens en een meisje, een reis, een trauma, heden en verleden die vervlecht raken in catharsische herbeleving. Toch is dit een andere, sobere film. De focus is broederschap, de frictie tussen onvoorwaardelijke liefde en onontkoombare rivaliteit. Jongere broer Lukas, zo stelt regisseur Bram Schouw desgevraagd, is een plantje dat opgroeide in de schaduw van een boom. Hindert die zeer aanwezig boom zijn groei niet? De stille broer die uit de schaduw stapt is een oermotief. Alexander en Lukas, dat zijn Abel en Kaïn uit Genesis, Sonny en Michael Corleone uit The Godfather. In Broers sleept Alexander (Niels Gomperts) zijn braaf studerende broertje Lukas (Jonas Smulders) mee op een impulsieve liftreis naar Frankrijk. Zonder geld of bagage: zien wat er gebeurt. Onderweg trekken mensen naar Alexander als meteen naar het licht, zoals altijd. Zo voedt dit romantische avontuur Lukas’ sluimerende rancune over zijn status van volgeling. Een breuk volgt als Alexander na een Frans dorpsfeest een relatie begint met Josephine (Christa Théret), het meisje dat Lukas eerder niet durfde te kussen. Niet kwaad bedoeld: Alexander denkt gewoon niet na over andermans gevoelens; kinderlijke spontaniteit en egocentrisme maken hem zo aantrekkelijk. Maar Lukas keert hem gekwetst de rug toe, om na een tragische wending alleen op reis te gaan, op zoek naar antwoorden. Of wil hij zijn eigen schuldgevoel dempen? Bram Schouw bewijst opnieuw zijn instinct voor balans: zijn visueel dik aangezette melancholie scheert gevaarlijk langs de afgrond van manipulatieve mooifilmerij zonder daar in te duikelen. Die bereidheid om risico’s te nemen levert een persoonlijke en aangrijpende film op, want dat is Broers, met acteurs die volstrekt naturel overkomen. Hooguit valt Broers te verwijten dat hij een vitale vraag wat koket onbeantwoord laat. Anderzijds: noodlot voelt eennstuk minder noodlottig als er een verklaring is."

Casting

Shanti Besseling, Job Castelijn, Michael Laguens

Filmuziek

Rutger Reinders

Camera

Jasper Wolf

Montage

Annelien van Wijnbergen

ProdDesign

Elza Kroonenberg

Distributeur

September Film Distribution

Bioszalen

25 bij première

Kleur

Kleur
Afbeeldingen
Trailer