Monk (2017)

Regie

Ties Schenk

Scenario

Roosmarijn Roos Rosa de Carvalho

Release

6 april 2017

Producent

Dries Phlypo, Piek Seebregts, Marleen Slot, Marlies van Ree

Links

FT recensie | IMDB

Duur

74 minuten
Filminformatie

Verhaal

Monk is een dertienjarige hypochondrische jongen, zijn zusje Joni (16) een rebellerende puber, zijn moeder Maria een flamboyante Spaanse en zijn vader Fabian een kunstenaar die met zichzelf in de knoop zit. Als het gezin onverwacht moet afreizen naar Spanje om afscheid te nemen van de zieke broer van Maria, zet dit de onderlinge relaties op scherp.

Cast

Teun Stokkel (Monk), Olivia Lonsdale (Joni), Marina Gatell (Maria), Sam Louwyck (Fabian)

Ontstaan

Debuut van Ties Schenk met Teun Stokkel (KNIELEN OP EEN BED VIOLEN, KIDNEP), Olivia Lonsdale (PRINS en videoclip Drank & Drugs van Lil Kleine & Ronnie Flex), Belgische acteur Sam Louwyck (RUNDSKOP, BELGICA) en de Spaanse actrice Marina Gatell (LITTLE ASHES).

Kijkwijzer: 12 jaar (angst, seks, grof taalgebruik, drugs).

Pers

Pauline Kleijer in 'de Volkskrant' van 6 april 2017: (...) De Nederlandse tragikomedie Monk wil duidelijk lijken op Little Miss Sunshine, de met twee Oscars bekroonde film uit 2006 over een aandoenlijk meisje en haar tobbende familieleden. Ook daarin vond een lange autoreis plaats die voor catharsis zorgde. Niet de enige overeenkomst: excentrieke personages, wrange humor, tegenslagen en levenslessen horen ook bij Het recept.Dat het in Monk niet goed uitpakt, ligt aan de spagaat waarin regisseur Ties Schenk en scenarist Roosmarijn Roos Rosa de Carvalho herhaaldelijk terechtkomen. Zoals het onduidelijk is op welk publiek zij zich precies richten, is het ook lastig te bepalen wat Monk wil zijn. Realistisch of sprookjesachtig, ironisch of oprecht, afstandelijk of empathisch; de film is van alles, en daarmee vooral verwarrend.Dat de film lichtzinnig over loodzware problemen heenstapt, is ook problematisch. Het is lastig de personages serieus te nemen, wanneer ze zo grof geschetst worden als in Monk; over vader Fabian komen we niets meer te weten dan dat hij een kunstenaar is, over zijn vrouw Maria zelfs nog minder. Dat de film lichtzinnig over loodzware problemen heenstapt, is ook problematisch. De zwaar depressieve, haast catatonische Fabian wens je eerder professionele hulp toe dan een ongewisse reis met zijn familie, maar een beetje Spaanse zon en muziek doen in Monk al wonderen. Het is een geforceerd simpele oplossing, die botst met de meer volwassen scènes. Aan een gebrek aan talent ligt het niet. Rosa de Carvalho, in 2012 afgestudeerd aan de filmacademie, bewijst met Monk dat ze scherpe, geestige dialogen kan schrijven. Schenk, die onder meer het televisiedrama Zwarte Tulp regisseerde, laat zich in haar speelfilmdebuut zien als een uitstekend acteursregisseur: vooral de jonge hoofdrolspelers leveren knap werk. Kwaliteiten genoeg in Monk, maar ze vliegen nog alle kanten op."

Dana Linssen in 'NRC Handelsblad' van 5 april 2017: "(...) De Nederlandse Little Miss Sunshine, is het eerste wat je denkt. Een quirky film zoals we ze hier veel te weinig zien. Maar ook een tekentafelfilm. Een maffe familie in een mooi huis. Anekdotische scènetjes. Verzorgde art direction. Mooifilmerij. Een lust voor het oog. Het komt allemaal goed als de familie een road trip naar Spanje onderneemt. Dan wordt ook het scenario minder gekunsteld, en krijgt het talent van debuterend regisseur Ties Schenk de ruimte om te doen waar het goed in is: de blik van aarzelende verstandhouding tussen vader en zoon vangen; Monks obsessie met zijn zus een functie geven omdat hij bezorgd is dat ze zwanger is. Schenk is een regisseur van blikken en gebaren. Van tactiele cinema die het leven tussen de plotpoints weet aan te raken."

M.W. in 'de Telegraaf' van donderdag 5 april 2017: "(...) Sterke beelden en afgebeten dialogen tonen wat er wringt, maar ook wat deze vier bindt. Hoewel Monk in dat laatste opzicht ook enigszins tekort schiet, het ingeleefde en broeierige spel van de acteurs ten spijt. Roosmarijn Roos Rosa , kort voor Roosmarijn Roos Rosa de Carvalho, prijkt als scenariste op de aftiteling. De personages die aan haar fantasie ontsproten zijn stuk voor stuk intrigerende buitenbeentjes, maar hun onderlinge relaties laten zoveel te raden over dat dit gaandeweg gaat storen. En omdat de logica in hoe zij met elkaar omgaan ogenschijnlijk ontbreekt, boeit ook hun latere toenadering minder. Want die lijkt uiteindelijk vooral gedicteerd door het script."

Casting

Rebecca van Unen

Filmuziek

Djurre de Haan

Camera

Richard van Oosterhout

Montage

Stanley Kolk, Axel Skovdal Roelofs

ProdDesign

Vincent de Pater

Grime

Marleen Holthuis

Bioszalen

17 bij première

Kleur

Kleur
Afbeeldingen
Trailer