Alberta (2017)

Regie

Eddy Terstall, Erik WŁnsch

Scenario

Eddy Terstall, Erik WŁnsch

Release

9 maart 2017

Producent

San Fu Maltha, Peggy Stein, Jacqueline de Goeij, Guy Van Baelen, Anna Spierings

Links

FT recensie | IMDB

Duur

95 minuten
Filminformatie

Verhaal

Reclameman Freek heeft een mooie vrouw, een zoon en succes in zijn werk, maar hij is niet tevreden. Een ontsnapping met zijn jonge minnares Alberta naar de gelijknamige plaats in Canada moet het medicijn zijn. Helaas verveelt Alberta zich al snel in het huisje in de bossen. De tragikomische en steeds groteskere verwikkelingen die volgen, met telkens nieuwe betrokkenen, had Freek in zijn stoutste dromen niet kunnen voorzien. Zijn midlifecrisis wordt een zenuwslopend spektakel.

Cast

DaniŽl Boissevain (Freek), Jamie Grant (Alberta), Eva Duijvestein (Iris, Freeks vrouw), Lee M. Ross (Butter), Chip Bray (Bread), Marnie Baumer (Mary Jo), Bill Monsour (makelaar), Roelant Radier (Ruud), Cherise Silvestri (Olivia), Vastert van Aardenne (marketeer), Marwin Wan (Werner), Poal Cairo, Humberto Tan (Humberto Tan)

Ontstaan

Kijkwijzer: 12 jaar (grof taalgebruik, seks).

Pers

Hugo Emmerzael in 'de Filmkrant' van maart 2017: "(...) Terstalls en WŁnsch' nieuwe film Alberta is in wezen niet heel verschillend van zijn voorganger. Ook hier gaan twee bijna-onbekenden naar het buitenland op zoek naar een nieuw leven. Een hutje in de natuur van Alberta, Canada, is de bestemming van Freek (DaniŽl Boissevain), een negenenveertigjarige reclameman en vader met een stevige midlifecrisis. Tegen zijn vrouw zegt hij dat hij even alleen moet zijn en dat hij voor zijn verjaardag terug is, maar het is niet zonder reden dat hij of all places naar Alberta vertrekt. Dat plaatsje draagt dezelfde naam als het knappe, jonge meisje met wie hij er naartoe reist. Net zoals in Meet Me in Venice, waarin een dochter een videodagboek opneemt over de ontmoeting met haar vader, kent Alberta een anekdotische verhaalstructuur. Freek lucht zijn hart bij twee sympathieke 'Mounties' over de romantische escapades met Alberta (Jamie Grant). De een-twee-drietjes tussen Freek en de Canadese agenten, die hem steeds onderbreken als het verhaal wat te onwaarschijnlijk dreigt te worden, geven het scenario van Alberta de nodige humor en relativering. Sowieso is het geinig om te zien hoe een Nederlander het uithoudt in het afgelegen Canada: hiken door de natuur gebeurt ook gewoon met een plastic Albert Heijntasje. Alberta zit vol met dit soort aangename (visuele) grapjes en details, maar als geheel wil de film niet echt indruk maken. Het verhaal van Freek voelt (mede door die anekdotische vertelling) te geconstrueerd om er echt in mee te kunnen gaan. Zeker als het thuisfront plots in Canada voor de deur staat, schiet Alberta uit de bocht; op onwaarschijnlijke wijze raken de personages verstrikt in een schietpartij die doet denken aan de superieure climax van Schneider vs. Bax. Terstall en WŁnsch zijn een goed filmduo, dat hebben ze met Meet Me in Venice en met delen van Alberta laten zien. Maar ze zijn niet de Van Warmerdams, dat maakt dit overbodige einde ook wel duidelijk."

Jos van der Burg in 'Het Parool' van woensdag 8 maart 2017: "(...) ALBERTA is lange tijd een vrolijk humoristisch portret van een man die zich in een hopeloos liefdesavontuur stort, waarin meligheid, zoals ook altijd in het werk van Terstall, nooit ver weg is. De lolligheden van de geregeld opduikende twee Canadese politieagenten had beter uit de film kunnen worden gesneden. Aan het einde vliegt de film echt uit de bocht als het realisme verandert in kluchtig absurdisme. We bevinden ons niet meer in een komische zedenschets, maar in het absurdistische universum van Van Warmerdam. Een onbegrijpelijke stijlbreuk, die de film uit het lood slaat. Laten we het einde vergeten."

Fabian Melchers in 'de Telegraaf' van donderdag 9 maart 2017: "(...) Een prettig tragikomisch portret, dat misschien niet de scherpte heeft van Terstalls beste films (SIMON, VOX POPULI), maar wel met plezier het heersende beeld van de 'selfmade' man onderuit haalt. Met in de laatste minuten een absurd komisch conflict en een slotbeeld dat de vinger mooi op de zere plek legt."

Belinda van de Graaf in 'Trouw' van donderdag 9 maart 2017: "Het beste aan ALBERTA (...) is het openingsnummer van de Mississippi Sheiks. (...) Eva Duijvestein, een leuke actrice met een verrassend naturel die je een steviger rol had gegund. Om de onleuke idialogen en bruuske wendingen nog een zwabber te geven, wordt er in de Canadese boshut cowboytje en indiaantje gespeeld met echte kogels. Het is het moment waarop je ernstig begint terug te verlangen naar Terstalls eerdere, tragikomische werk, met name zijn Amsterdamse vertelling HUFTERS & HOFDAMES. Vraag is dan ook of Terstalls samenwerking met co-scenarist en co-regisseur Erik WŁnsch wel zo'n goed idee is. Hun vorige gezamenlijke onderneming MEET ME IN VENICE voerde door Oost-Europa, en kwam ook al niet van de grond."

Kevin Toma in 'de Volkskrant' van donderdag 9 maart 2017: "(...) Helaas blijft het centrale midlife-crisiskoppel een vlak, lichtelijk saai duo, ook als Freek de commercials over kaasstrengen afzweert en Alberta 's nachts in haar blootje door het bos rent. Boissevain en Grant maken er het beste van, maar zonder de net wat meer sprankelende bijrollen zou ALBERTA vrij snel in elkaar zijn gezakt. De film krijgt een filinke energiestoot wanneer Iris opeens voor de deur staat en Dragonfoot voor de laatste keer het erf oprijdt. Slaat alleen nergens op, die op zijn eigen absurde manier best komische finale - alsof Terstall en WŁnsch op het laatste nippertje bedachten dat er in Amerikaanse contreien geschoten moet worden. En dan weten ze Bob Ross er ůůk nog tussen te smokkelen."

Camera

Willem Nagtglas

Montage

Ben Isaacs

ProdDesign

Jeroen Echter

Distributeur

Paradiso Entertainment Nederland

Bioszalen

24 bij première

Kleur

Kleur
Afbeeldingen
Trailer