Soof 2 (2016)

Regie

Esmé Lammers

Scenario

Marjolein Beumer

Release

8 december 2016

Producent

Hans de Wolf, Hanneke Niens, Rachel van Bommel

Links

FT recensie | IMDB

Duur

100 minuten
Filminformatie

Verhaal

Na een flinke dosis relatietherapie lijkt de koek voor Soof en Kasper echt op. Het hoge woord komt eruit: ze gaan uit elkaar. Althans, dat wil Kasper. Soof probeert het van de zonnige kant te bekijken, maar is de controle over haar toch al chaotische leven volledig kwijt. De Kooksoof inspireert niet meer, de kinderen lijken vooral bezig met hun tienersores en Kasper slaat te snel een veel te jong en slank ding aan de haak. Soof herpakt zich na een ontmoeting met Jim Cole, maar hun timing lijkt zoals altijd net verkeerd. Dan ontmoet ze de knappe chef-kok en ‘foodie’ Bauke. Hij blijkt een ware goochelaar in de keuken en belangrijker; hij ziet Soof zoals ze is. Maar of hij uiteindelijk de oplossing voor Soofs huwelijksproblemen is?

Cast

Lies Visschedijk (Soof), Fedja van Huêt (Kasper), Achmed Akkabi (Bauke), Daan Schuurmans (dierenarts Thomas), Lobke de Boer (Sascha), Niek Schoemaker (Dies), Brent Schoemaker (Bing), Daniel Karaty (Jim), Maryam Hassouni (Najat), Anneke Blok (Hansje), Birgit Schuurman (Anna), Eva Laurenssen (Gaby), Dick van den Toorn (Gerrit), Patrick Stoof (vriend van Kasper), Marieke Westenenk (Berdine)

Ontstaan

Het eerste deel van SOOF versscheen in 2013 in de bioscopen. Dat was een ode aan de liefde, dit is een ode aan het leuk hebben met jezelf. In 2017 zal ook een tv-serie rond Soof verschijnen.

Gebaseerd op de columns van Sylvia Witteman.

Kijkwijzer: 6 jaar (geweld, grof taalgebruik).

Pers

Sandra Herma van Voss in 'de Filmkrant' van november/december 2016: "Op zichzelf is het verschijnen van Soof 2 goed nieuws: komedies met een vrouw in de hoofdrol zijn nog altijd dun gezaaid en Soof, gebaseerd op de Volkskrant-columns van Sylvia Witteman, is een oer-Hollandse creatie. Een blonde babe met een warm kloppend moederhart, onhandig, spontaan en een ster in de keuken: zo ziet de Nederlandse vrouw zichzelf graag. Voor het vervolg tekenden de twee acteurs die de eerste film (2013) dankzij hun onderlinge vonken naar een hoger plan tilden: Lies Visschedijk, zo goed in 'gewoon' zijn voor de camera, en Fedja van Huêt, die van elk stereotype een vent van vlees en bloed weet te maken. In Soof 2 mag Van Huêt aan de haal met een midlifecrisis, met hilarisch resultaat. Zijn personage Kasper onderwerpt zich fanatiek aan de clichés die bij de plotselinge lokroep van een tweede jeugd horen — nieuw huis, nieuwe fiets, jonge vriendin, geschoren ballen (!) — tot hij letterlijk niet meer kan zitten van ongemak. Soof zelf, al in de eerste minuten verlaten, blijft curieus genoeg een beetje achter. Misschien wreekt het zich hier dat Wittemans autobiografische columns voor deel 2 moesten worden losgelaten — de schrijfster is zelf niet gescheiden — en scenariste Marjolein Beumer de ernstiger verhaallijn zelf nader in moest vullen. Het idee is dat de scheiding Soof zo overvalt dat het maanden duurt voor het verdriet erover tot haar doordringt. Dat kan, maar wat we te zien krijgen is een soort volwassen kind dat ratelt tegen de gasten in haar restaurant, als een sloof met de kinderen op en neer naar 'pappa' fietst (de hysterische slagregens verdienen een aparte vermelding) en belastingaanslagen ongelezen in een pan propt. Als ze zich dan eindelijk aan haar administratie zet, morst ze er wijn overheen en moet Kasper de boel 'door een programmaatje halen' om te concluderen dat haar restaurant failliet is. Hoe geloofwaardig is het dat een vrouw anno 2016 zo bleu door het leven gaat dat ze door haar ex-man, haar moeder (Anneke Blok, die te pas en te onpas opduikt als treiterkop en steunpilaar), haar personeel en haar puberkinderen de weg moet worden gewezen? Zelfs Visschedijk weet niet alle passieve pech-momenten boeiend te maken; Soof 2 krijgt pas vaart als haar hart mag kloppen, als ze iets voelt of doet in plaats van alleen te incasseren of anderen van dienst te zijn. Verleider Bauke (Achmed Akkabi) doet Soofs (kook-)lust weer ontwaken; bij het weerzien met oud-minnaar Jim (Dan Karaty) voert ze spontaan een playback-act met vergeten groenten op; glutenvrij kreng Anna (Birgit Schuurman) geeft haar haar ambitie terug door te dreigen het restaurant te willen overnemen. Een ontroerende love interest is er ook nog: Daan Schuurmans, verrassend lief en stuntelig als dierenarts Thomas. Alle bijrollen worden geestig en inventief vertolkt, en Visschedijk sprankelt met haar tegenspelers. Als ensemblefilm over een steeds happier divorce is Soof 2 dus heel geslaagd; als karakterschets zwalkt de film een beetje. Een tv-serie is in de maak, dus het kan nog goedkomen."

Herien Wensink op NRC.nl op 7 december 2016: "Waar de doorsnee Nederlandse romkom of familiefilm bezwijkt onder clichés, was Soof in 2013 een uitzondering. Ook dat script (van Marjolein Beumer) volgde een vertrouwd schema (uitgeblust huwelijk, dreigende scheiding, romantische redding), maar deed dat met humor en realiteitszin. Hoofdpersoon Soof (Lies Visschedijk) is als Bridget Jones met een groot gezin. Dat betekent: rokende puinhopen en plezier. Soof heeft modellenproporties noch goed gestyled haar. Verre van perfect is ze, maar ze redt zich met humor en zelfspot, en (veel) rode wijn. Soof bood sterk acteerwerk in een warmbloedige regie van Antoinette Beumer. Een vervolgfilm is dan een risico. Zeker als daar een andere regisseur aan te pas komt (Esmé Lammers). Maar Soof 2 doet niet onder voor zijn voorganger. Inhoudelijk is dit scenario (weer van Marjolein Beumer) zelfs iets gedurfder, want dit keer komt niet alles goed: Soof en Kasper gaan scheiden. De film begint met hun oude huwelijksvideo, een hilarisch bacchanaal, waarna we de twee aantreffen bij de relatietherapeut. Dan wordt al snel duidelijk: hier is geen redden meer aan. Wat volgt ligt voor de hand: ongeloof, pijn en (veel) rode wijn. Visschedijk belichaamt subliem die herkenbare worsteling, waarbij het gevoel van afwijzing en de angst voor het alleenzijn langzaam plaatsmaken voor aanvaarding en zelfs opluchting. Fedja van Huêt speelt ex-echtgenoot Kasper met een mooie mengeling van jongensachtige vrijheidsdrang en volwassen mannenpijn. Beiden wacht natuurlijk nieuwe liefde: hij vindt die in een al te jeugdig danseresje, zij in de spiritueel verlichte nieuwe kok (Achmed Akkabi) van haar restaurant De Kooksoof. Een gezamenlijke kooksessie mondt uit in echte romantiek – een perfect opgebouwde, ronduit verrukkelijke scène, met spanning, erotiek en plezier in volmaakt evenwicht.Ondertussen dreigt faillissement voor De Kooksoof, en zien we Soof wanhopig haar rekeningen strijken, terwijl dochter Sascha onuitstaanbaar pubert, en de twaalfjarige tweeling Dies en Bing steeds brutaler wordt. Dan duikt haar oude bijna-minnaar Jim (Dan Karaty) weer op, en blijkt óók de dierenarts (Daan Schuurmans met Hugh Grant-allure) opeens een leuke man. Zo is Soofs leven opnieuw een vrolijke, soms pijnlijke, maar hartverwarmende warboel."

Filmuziek

Melcher Meirmans

Camera

Bert Pot

Montage

Jurriaan van Nimwegen

ProdDesign

Roland Mylanus

Distributeur

Dutch Fiulmworks

Bioszalen

132 bij première

Kleur

Kleur
Afbeeldingen
Trailer