Ventoux (2015)

Regie

Nicole van Kilsdonk

Scenario

Nicole van Kilsdonk

Release

14 mei 2015

Producent

Hans de Wolf, Hanneke Niens

Links

FT recensie | IMDB

Duur

104 minuten
Filminformatie

Verhaal

Vier mannen, vrienden van weleer, beklimmen op hun racefiets de Mont Ventoux, zoals ze dat 30 jaar geleden ook deden. En ze doen wat mannen zo goed kunnen: loodzware ernst en slap ouwehoeren moeiteloos afwisselen. Totdat hun jeugdvriendin, de prachtige Laura zich meldt en de ‘spoken’ uit het verleden zich aandienen. In een hedendaagse en herkenbare mix van hilariteit en weemoed overwint de vriendschap, die juist door dat verleden een vriendschap voor het leven blijkt.

Cast

Abbey Hoes (jonge Laura), Maruschka Detmers (Laura), Jonas Smulders (jonge André), Bram Verrecas (jonge David), Wim Opbrouck (David), Jip van den Dool (jonge Joost), Leopold Witte (Joost), Alex Hendrickx (jonge Bart), Kasper van Kooten (Bart), Wilfried de Jong (André), Martijn Lakemeier (Peter), Bart de Graauw (toeschouwer voorstelling), Joni Oomen (toeschouwer voorstelling)

Ontstaan

Filmmaakster en fietsfanaat Nicole van Kilsdonk (49) beklom op haar dertigste de Mont Ventoux en maakte in 2007 de Telefilm Zadelpijn, over een groepje vrouwen dat in Frankrijk gaat fietsen. Het idee om een film over fietsende mánnen te maken stamt uit 2010, maar project Ventoux kreeg pas vaart toen het gelijknamige boek van Bert Wagendorp in 2013 een bestseller werd. Ventoux is geen gewone boekverfilming: het door Nicole van Kilsdonk en producent Hans de Wolf opgestarte project was oorspronkelijk als filmscript bedoeld. Maar toen de financiering op zich liet wachten, maakte de voor het script benaderde schrijver Bert Wagendorp er alvast een boek van, over vier mannen van rond de vijftig die de Mont Ventoux beklimmen om een trauma van dertig jaar eerder te verwerken. Dat werd vervolgens een bestseller.

Verschillen tussen boek en film: in het boek is David bijvoorbeeld een Surinamer, maar de regisseur wilde Wim Opbrouck in de hoofdrol. De laatste acte van de film is anders: in het boek draait het om een onthulling, in de film gaat het meer over de sfeer van de vriendschap tussen de mannen onderling.

Voor de opnamen werd de berg Mont Ventoux vijf dagen afgesloten.

Facts

Actrice Maruschka Detmers is groot in Frankrijk, in Ventoux speelt ze pas haar eerste Nederlandse rol.

Pers

'Elsevier': "(...) De beelden van de berg, die zijn prachtig, de flashbacks naar de eerste trip handig in elkaar gezet. Daarbij blijft het, want van verregaande identi­ficatie van de kijker met de hoofdpersonen wil het maar niet komen. Aardig idee, zo’n fietsfilm, zeker nu de Tourstart in de lucht hangt. Helaas houdt Ventoux zich op de vlakte."

Bor Beekman op 'de Volkskrant.nl' op 12 mei 2015: "(...) Er is iets demonstratiefs aan Ventoux de film, alsof de personages zich bewegen in een vast stramien. Zo refereert de jonge Joost net iets te vaak aan de fysica, zoals Peter twee dichtregels te veel declameert. Toch haalt Van Kilsdonk, die eerder al de vrouwenfiets-Telefilm Zadelpijn regisseerde, veel uit de scènes met de jonge acteurs, die gemiddeld fijnzinniger acteren dan de oudere generatie. Van Kooten is een sympathiek, maar weinig suggestief acteur: je krijgt wat je ziet. (...) Ventoux is dichtgesmeerd met muziek. Dat werkt uitstekend wanneer de muziek ook daadwerkelijk ín de film zit - de jongens koesteren hun cassettebandjesmixen - maar even vaak dienen de liedjes wel heel nadrukkelijk om het gezochte sentiment te versterken. De veronderstelling dat de mannen onderling zwijgen over hun gevoelens berust op een misvatting: deze vrienden zijn open zenuwen. Van Kilsdonk treft het wezen van de verstilde mannenvriendschap wel in de tussenmomenten: de ene renner die de benen van de ander scheert, met een vanzelfsprekende intimiteit.Als het grote geheim eindelijk ter sprake komt, in een door Detmers wat hoekig geacteerde scène, gebeurt dat zo plompverloren dat de tragiek onder Ventoux als een ballonnetje leegloopt. Tegelijk is die deceptie ook functioneel: hier moeten de mannen het dan maar mee doen. Het verleden blijkt minder verheven dan gedacht. Dus dan maar weer gezamenlijk de berg op fietsen. Zien of dat helpt."

Eric le Duc op 'Telegraaf.nl' op 13 mei 2015: "(...) Met Ventoux heeft Van Kilsdonk een vakkundige, maar conventionele en zielloze vriendenreünie afgeleverd. De regisseuse springt te vaak en te onrustig van heden naar verleden waar op gemakzuchtige wijze de kiem voor een groot, dubbel verdriet wordt gelegd. De flashbacks naar de jaren tachtig hebben oubollige beeldtaal (daar is de Rubiks-kubus weer!) en worden overschreeuwd door iets te veel eighties hits van The Cure en Herman Brood. Schrijnender is de chemie tussen de vrienden, of beter gezegd: het gebrek daaraan. De camaraderie komt geforceerd en zelfs schurend over. Zijn deze maatjes wel maatjes? Ze vinden elkaar vooral een lul, egoïst of fraudeur. Alleen Kasper van Kooten wekt sympathie als de bedrogen sul Bart. Verder komt de lol, warmte en emotie uit Wagendorps boek nauwelijks uit de verf. Voor een film die naast wielrennen vooral over vriendschap gaat, is dat tamelijk funest."

Mark Moorman in 'Het Parool' van 13 mei 2015: "(...) In Ventoux worden de twee tijdlijnen door elkaar gevlochten, waarbij de jeugdige scènes het best werken. Vooral de jonge acteurs Alex Hendrickx en Martijn Lakemeier (zijn zoveelste sterke rol) als elkaars tegenpolen zijn overtuigend. De makers maken schaamteloos, en effectief, gebruik van de muziek van de vroege jaren tachtig waarin The Jam, The Cure, The Stranglers en onze eigen Brood zonder moeite de weemoed van die langzaam verkleurde zomers laten binnenwaaien. De oudere generatie (met Kasper van Kooten, Leopold Witte, Wilfried de Jong en Wim Opbrouck) komt minder uit verf, al was het maar omdat zij niet alleen het plot moeten rond krijgen (wat is er dertig jaar geleden gebeurd?), maar ook wat schetsmatig worden neergezet. Zo is er een subplotje waarin Leopold Witte een wetenschapper is die na het winnen van de Spinozaprijs ontmaskerd wordt als fraudeur, een knipoog naar nu. En dat is niet de enige overtollige bagage die de volwassen personages meeslepen. Meeste ontroering komt van de oudere Laura, gespeeld door Maruschka Detmers, in diezelfde vroege jaren tachtig de muze van Jean-Luc Godard in Prénom Carmen (1983). Een idee dat je naar de strot vliegt zodra ze in beeld komt. Uiteindelijk gaan de mannen, met hun uiteenlopende levenswandel, de strijd met de berg weer aan - de Mont Ventoux als de grote gelijkmaker - en speelt Wilfried de Jong, de enige acteur met een wielerlijf, iemand die Kasper van Kooten voor moet laten gaan."

André Nientied op NU.nl op 13 mei 2015: "(...) De filmversie van Ventoux komt sneller ter zake dan het boek, dat eerst vooral de sfeer van de jaren tachtig beschrijft. Die zomerse sfeer van 1982 zit nog wel overtuigend in de film, dankbaar geholpen door de muziek van toen (The Cure, The Jam!) maar de nadruk ligt toch op het heden. De vier volwassen acteurs zijn prima op elkaar ingespeeld - je gelooft door het ouwe jongens krentenbrood-sfeertje meteen dat ze elkaar al jaren kennen. In de jaren tachtig-scènes worden alleen Bart en Peter personages van vlees en bloed, maar ze zijn dan ook de hoofdpersonen. Ook Abbey Hoes is uitstekend als Laura en overtuigender dan Maruschka Detmers als de volwassen Laura. En de wielerscènes op de berg waar de film zijn titel aan ontleent zijn prachtig gefilmd. Ventoux is - ook voor wie het boek heeft gelezen - een mooi drama over mannenvriendschap, bergop én bergaf."

Prijzen

Gouden Film voor 100.000 bezoekers op 18 augustus 2015.

Filmuziek

Melcher Meirmans, Joris Oonk, Chrisnanne Wiegel

Camera

Anton Mertens

Montage

Moek de Groot

ProdDesign

Ben Zuydwijk

Distributeur

September Film

Bioszalen

106 bij première

Kleur

Kleur
Afbeeldingen
Trailer