Nothing personal (2009)

Regie

Urszula Antoniak

Scenario

Urszula Antoniak

Release

10 december 2009

Producent

Edwin van Meurs, Reinier Selen, Macdara Kelleher, Sanna Fabery de Jonge, Morgan Bushe, Floor Onrust

Studio

Fastnet Films, Rinkel Film & TV, Family Affair Films, VPRO TV

Duur

85 minuten
Filminformatie

Verhaal

Cast

Lotte Verbeek (Anne), Stephen Rea (Martin)

Ontstaan

De voornamelijk Engelstalige speelfilm speelt zich af in Ierland, Nederland en Spanje.

Naast de VPRO, het Nederlandse Fonds voor de Film en het CoBO Fonds wordt de film ondersteund door de Irish Film Board die een aanzienlijke realiseringsbijdrage leverden. Simon Perry, directeur van het Ierse Fonds prees de kwaliteit en originaliteit van het Engelstalige script en regie-aanpak van Antoniak.

De speelfilm wordt geproduceerd door Rinkel Film & TV Productions (Reinier Selen & Edwin van Meurs) in het kader van de Oversteek en is een coproductie met de VPRO (Joost de Wolf), het Ierse FastNet Films (Macdara Kelleher) en Family Affair Films (Floor Onrust en Sanna Fabery de Jonge).

De namen van de hoofdrolspelers komt de kijker pas op tweederde van de film te weten.

De film draaide vanaf 19 december 2010 in Amerikaanse bioscopen. De onafhankelijke distributeur Olive Films bracht de film uit in het arthouse circuit in de Verenigde Staten. De internationaal bekroonde film kreeg daarvoor al een officiële bioscooprelease in acht landen waaronder Duitsland, Frankrijk, Spanje en Argentinië.

Pers

Jos van der Burg in ‘de Filmkrant’ van december 2009: “(…) een karrenvracht aan prijzen. Dat is overdreven. De film is een stijlvast speelfilmdebuut, dat knap het internationale pad van de minimalistische cinema bewandlet, maar de prijzenregen suggereert een meesterwerk. Daarvoor is NOTHING PERSONAL, dat schitterende, door Daniël Bouquet gemaakte plattelandsopnamen bevat, te weinig origineel. (…)”

Dana Linssen in 'NRC Handelsblad' van 9 december 2009: "(...) Nothing Personal bouwt Annes wereld weer op uit dit soort persoonlijke en precieze zintuiglijke ervaringen. Daarin lijkt hij op Esther Rots’ debuutfilm Kan door huid heen (...) Met de films van Nanouk Leopold in gedachten, die eerder al films maakte over de worsteling van jonge vrouwen en Hunting & Zn. van Sander Burger volgend voorjaar in het verschiet, zou je je haast gaan afvragen of dit een thematische trend is. Is vrouw-zijn, jong zijn, een intens existentiële kwelling als je mooi bent en slim en zo rond de dertig? (...) Nothing Personal is een ingenieus geconstrueerde film, die tijdens het kijken de herinnering aan heel veel andere films oproept. (...) aan Into the Wild om het terug-naar-de-natuur-gevoel en de rücksichtlose zelfgekozen eenzaamheid. Aan het Zuid-Koreaanse Bin-jip om de manier waarop Anne in eerste instantie in het leven van Martin binnendringt en zijn afwezige lichaam in de lakens liefkoost. Ook de hoofdstukstructuur van Nothing Personal suggereert door z’n tussentitels van ‘Loneliness’, via ‘The end of a relationship’, ‘Marriage’, ‘The beginning of a relationship’ en ‘Alone’ een ommekeer van de manier waarop we gewoon zijn eenzaamheid en samenzijn te ervaren. Maar Antoniak lijkt als regisseur voldoende zelfverzekerd om bij volgende projecten niet meer zo op eerdere voorbeelden te leunen."

Bor Beekman op Cinema.nl: "Als 2009 het jaar van de vrouwelijke Nederlandse regisseur was, dan toch ook dat van het beschadigde vrouwelijke hoofdpersonage. Net als Kan door huid heen van Esther Rots, gaat Nothing Personal over een jonge vrouw die haar bestaan in de grote stad verruilt voor een landelijke omgeving, om bij te komen van het leed dat haar heeft getroffen. De Pools-Nederlandse regisseur Urszula Antoniak, die met haar Engels gesproken Nederlands-Ierse speelfilmdebuut eerst triomfeerde op het filmfestival van Locarno, en vervolgens de voornaamste Gouden Kalveren kreeg toegekend op het Nederlands Film Festival (o.a. beste regie en beste film), heeft opvallend weinig nodig om haar vertelling uiteen te zetten. (...) Zo valt Nothing Personal te beschouwen als pleidooi voor het onuitgesproken gevoel, dat van grotere waarde blijkt dan de ballast aan feitjes en wetenswaardigheden die de gemiddelde mens meesleept. Dat is misschien geen wereldschokkende boodschap, maar onder de trefzekere regie van Antoniak wel goed voor intiem drama. Veel lof ook voor cameraman Daniël Bouquet, die Ierland vangt onder prachtig natuurlijk licht – elke denkbare bostint krijgt de kans om te contrasteren met Anne en haar blauwe tentje."

De Telegraaf van 10 december 2009: Nothing Personal blijft dun. De toevallige filmpassant zal er waarschijnlijk vooral ongeduldig van worden.

Mark Moorman in 'Het Parool' van 9 december 2009: "(...) De relatie tussen deze twee eenzame zielen is gebaseerd op de afspraak dat er geen persoonlijke vragen (vandaar de titel) zullen worden gesteld. Aanvankelijk krijgt de vrouw een maaltijd in ruil voor werk in de weerbarstige tuin, maar heel langzaam krijgt de relatie meer betekenis. Maar Nothing personal, fraai en subtiel, zonder ook maar iets uit te spellen en met een minimum aan dialoog, gaat minder over het vinden van een soulmate, dan over het fundamentele gegeven dat iedereen alleen is; ook, en misschien vooral, in de liefde. Nothing personal vergaarde inmiddels al een hele prijzenkast vol - beste debuutfilm in Locarno en beste film in Utrecht - waardoor het lastig is de film onbevangen tegemoet te treden: het is een kleine, zorgvuldige film, geen awardwinning spektakelstuk. Antoniak is een subtiele verteller: we hebben het hier niet over een soort Zout op mijn huid-stadse meid, die valt voor Ierse ruwe bolster. In de mooie, cliché-vrije beelden van cameraman Daniël Bouquet speelt het grijs-groene landschap langs de Ierse kust een eigen hoofdrol, afgewisseld met close ups van het gezicht van Lotte Verbeek, die met haar rode haar en lichte ogen aan de jonge Tilda Swinton doet denken. Naast Nothing personal was Kan door huid heen van Esther Rots de andere verrassende winnaar in Utrecht. Ook al een film over een jonge vrouw uit de grote stad die zich op het platteland terugtrekt om de demonen te bezweren. Wat hebben die jonge filmmaaksters toch? Nothing personal is onderverdeeld in een aantal hoofdstukken. Het laatste hoofdstuk heet 'Alleen', maar eindigt toch met een troostrijk beeld waarin luiken opengaan en de zon naar binnen valt."

Prijzen

Op het Internationale Filmfestival van Locarno in augustus 2009 won de film maar liefst zes prijzen. De film won de prijs voor beste debuutfilm en hoofdrolspeelster Lotte Verbeek werd benoemd tot beste actrice. NOTHING PERSONAL kreeg daarnaast de jeugdprijs en de internationale persprijs. De International Art & Essay Cinema Confederation CICAE bekroonde Nothing Personal tevens als beste film van het festival. De film kreeg daarnaast ook nog een eervolle vermelding van de Ecumenical Jury.

Gouden Kalf 2009 voor BESTE CAMERA voor Daniël Bouquet. Gouden Kalf 2009 voor BESTE SOUND DESIGN voor Jan Schermer. Gouden Kalf 2009 voor BESTE REGIE voor Urszula Antoniak . Gouden Kalf 2009 voor BESTE LANGE SPEELFILM voor NOTHING PERSONAL van Reinier Selen en Edwin van Meurs (Rinkel Film en TV).

Op het Filmfestival van Sevilla (Spanje) ontving de film zaterdagavond 14 november 2009 de Silver Giraldillo Official Section; een bedrag van € 25.000,- om de distributie in Spanje te stimuleren. De film won tevens de ASECAN Award, de prijs van de filmkritiek van Andalusië.

Op het 31ste Noordelijk Film Festival in Leeuwarden kreeg Daniël Bouquet zondagavond 15 november 2009 de Publieksprijs overhandigd. Het festivalpubliek beoordeelde de film met ruim een negen op een schaal van tien.

Lotte Verbeek werd zaterdag 13 december 2009 uitgeroepen tot Beste Actrice op het 9e Festival International du Film de Marrakech.

Nominatie voor Lotte Verbeek in de categorie Beste Europese Actrice voor haar rol in NOTHING PERSONAL bij de 23ste European Film Awards 2010.

Filmuziek

Ethan Rose

Camera

Daniël Bouquet

Montage

Nathalie Alonso Casale

ProdDesign

Jan English

Geluid

Victor Horstink

Distributeur

Cinema Delicatessen

Bioszalen

15 bij première

Kleur

Kleur
Afbeeldingen